فیلمبرداری و نورپردازی

 هر بار که در سالن تاریک سینما، تصویر بدون قطع ادامه پیدا می‌کند و زمان انگار «جرئت کات شدن» ندارد، چیزی در تجربه تماشاگر تغییر می‌کند. انگار

یک سکانس تعقیب‌وگریز خوب فقط مجموعه‌ای از ماشین‌های پرسرعت و موسیقی هیجان‌انگیز نیست. همان لحظه‌ای است که بی‌اختیار روی لبه صندلی

 «همه چیز از حرکت شروع می‌شود.» این جمله را می‌توان خلاصه‌ای از فلسفه کارگردانی بسیاری از فیلمسازان بزرگ دانست. پیش از آنکه نور روشن شود، پیش

 لین رمزی در تمام کارنامه‌اش به فیلم‌سازی شناخته شده که بیش از روایت، به تجربه اهمیت می‌دهد. شخصیت‌های او کمتر درباره آنچه احساس می‌کنند

در سال‌های اخیر سینما بیش از هر زمان دیگری به سراغ روایت‌هایی رفته است که در آنها تفاوت‌های عصبی و روانی نه به عنوان عنصری برای خلق ترحم، بلکه

در روزگاری که بسیاری از سریال‌های رازآلود تلویزیون بیش از هر چیز بر کش دادن معماها و بازی دادن مخاطب تکیه دارند، خلیج بیوه‌ها از همان ابتدا

 یکی از رادیکال‌ترین ایده‌های رودوویک در کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد این است که تصویر دیگر چیزی نیست که صرفا در برابر چشم ما قرار

وقتی هنگام تماشای یک فیلم ناگهان دچار ترس، هیجان، اندوه یا حتی اشک می‌شویم، معمولاً تصور می‌کنیم واکنش احساسی ما کاملاً طبیعی و خودانگیخته

اگر سینمای ژاپن را به سه قله‌ی بزرگ تقسیم کنیم، نام کنجی میزوگوچی بی‌تردید در کنار یاسوجیرو ازو و آکیرا کوروساوا قرار می‌گیرد؛ اما قله‌ای که

سینما فقط قصه‌گویی نیست؛ سینما شیوه‌ی نگاه کردن به دنیاست. اگر فیلم‌های بزرگ در ذهن ما می‌مانند، اغلب به این دلیل است که کارگردان‌شان بلد