بهترین فیلم‌های هالووینی می‌توانند حتی پیش از آنکه کسی اولین کدو تنبل را برای این جشن آماده کند، حال‌وهوای اکتبر را زنده کنند. بعضی از آن‌ها شما را با ارواح، جادوگران و هیولاهای دوست‌داشتنی روبه‌رو می‌کنند و بعضی دیگر، مایکل مایرز، فردی کروگر یا موجوداتی به‌مراتب ترسناک‌تر را به جانتان می‌اندازند.
البته یک فیلم مناسب برای هالووین لزوما نباید در ژانر وحشت باشد. آثار خانوادگی محبوبی مانند «شعبده‌بازی» (Hocus Pocus) و «کابوس پیش از کریسمس» (The Nightmare Before Christmas) می‌توانند در یک ماراتن فیلم‌بینی شب هالووین، در کنار فیلم‌های اسلشر، آثار ترسناک فراطبیعی و فیلم‌های کالت قرار بگیرند.
پس خوراکی‌هایتان را آماده کنید و چراغ‌ها را کم‌نور کنید. این ۱۲ فیلم پیشنهادی یلووال مدیا، انتخاب‌های متنوعی برای شب‌های بلند پاییزی هستند.
هالووین (Halloween)
وقتی نام فیلمی را «هالووین» می‌گذارید، باید بتوانید انتظارات مخاطب را برآورده کنید. جان کارپنتر، کارگردان این فیلم، در سال ۱۹۷۸ دقیقا همین کار را انجام داد. داستان «هالووین» درباره قاتلی فراری به نام مایکل مایرز است که در شب هالووین به شهر کوچک هادونفیلد در ایالت ایلینوی بازمی‌گردد. جیمی لی کرتیس نقش لوری استرود، دختر نوجوانی را بازی می‌کند که از کودکان نگهداری می‌کند و ناخواسته سر راه این قاتل قرار می‌گیرد.
این فیلم به شکل‌گیری الگوی فیلم‌های اسلشر مدرن کمک کرد؛ قاتلی ظاهرا توقف‌ناپذیر، شخصیت‌های جوان و آسیب‌پذیر و تعلیقی که از این احتمال وحشتناک سرچشمه می‌گیرد که شاید کسی از دل تاریکی در حال تماشای آن‌ها باشد.
مایکل مایرز نخستین بار در این فیلم ظاهر شد و موفقیت آن به شکل‌گیری مجموعه‌ای گسترده انجامید که بیش از ۱۰ دنباله، بازسازی و فیلم مرتبط را در بر می‌گیرد. فیلم‌های ترسناک زیادی در شب هالووین اتفاق می‌افتند، اما تعداد کمی از آن‌ها به اندازه این فیلم با خود این مناسبت پیوند خورده‌اند.
شعبده‌بازی (Hocus Pocus)
سه جادوگر شرور در شب هالووین از دنیای مردگان بازمی‌گردند. چه اتفاق بدی ممکن است بیفتد؟ داستان «شعبده‌بازی» درباره سه خواهر سندرسون، وینیفرد، مری و سارا است که پس از آنکه چند کودک به‌طور تصادفی آن‌ها را در شهر سیلم ایالت ماساچوست زنده می‌کنند، دوباره به دنیای زندگان بازمی‌گردند. بت میدلر، کتی نجیمی و سارا جسیکا پارکر نقش این سه خواهر جادوگر را ایفا می‌کنند.
این فیلم محصول سال ۱۹۹۳، کمدی، فانتزی و تصاویر وهم‌آلود را بدون آنکه به اثری تمام‌عیار در ژانر وحشت تبدیل شود، با یکدیگر ترکیب می‌کند. همین ویژگی تا حد زیادی توضیح می‌دهد که چرا همچنان یکی از انتخاب‌های محبوب خانواده‌ها برای شب هالووین است. فیلم همچنین سرشار از عناصری است که با این جشن پیوند خورده‌اند؛ از جادوگران و گربه‌های سیاه گرفته تا لباس‌های مبدل، گورستان‌ها و جادو.
ترفند یا درمان (Trick ‘r Treat)
فیلم «ترفند یا درمان» صرفا داستانی نیست که در شب هالووین اتفاق بیفتد؛ هالووین اساس و محور اصلی آن است. این فیلم کالت محصول سال ۲۰۰۷، چهار داستان به‌هم‌پیوسته را روایت می‌کند که همگی در شب هالووین رخ می‌دهند. شخصیت‌ها در داستان‌های یکدیگر ظاهر می‌شوند و از آن‌ها خارج می‌شوند، درحالی‌که فیلم سنت‌ها، خطرات و قوانین مختلف مرتبط با این جشن را به تصویر می‌کشد.
شخصیتی که تمام این داستان‌ها را به یکدیگر پیوند می‌دهد، سم است؛ موجودی کوچک با لباس‌خواب نارنجی که کیسه‌ای کنفی روی سرش کشیده است. او تقریبا به همان اندازه بامزه است که یک تله خرس تزئین‌شده با آب‌نبات می‌تواند بامزه باشد! ساختار اپیزودیک «ترفند یا درمان» حسی شبیه دور هم نشستن و تعریف کردن داستان‌های ترسناک ایجاد می‌کند. روایت‌های ارواح، هیولاها و طنز سیاه همگی در این فیلم جای خود را دارند.
بیتل‌جوس (Beetlejuice)
«بیتل‌جوس» ساخته تیم برتون، کمدی‌ای درباره مرگ، خانه‌های تسخیرشده و دردسرهای کمک گرفتن از یک موجود ماورایی نامناسب است.
این فیلم که در سال ۱۹۸۸ اکران شد، داستان زوجی را روایت می‌کند که به‌تازگی از دنیا رفته‌اند و متوجه می‌شوند افراد زنده‌ای در خانه‌شان ساکن شده‌اند. تلاش آن‌ها برای ترساندن و بیرون کردن ساکنان جدید، سرانجام پایشان را به ماجرایی با بیتل‌جوس باز می‌کند؛ روحی غیرقابل‌پیش‌بینی که برای رسیدن به اهدافش از روش‌های عجیب و مشکوکی استفاده می‌کند.
بخش زیادی از انرژی آشفته و دیوانه‌وار فیلم از بازی مایکل کیتون سرچشمه می‌گیرد. در همین حال، برتون داستان را با موجودات عجیب‌وغریب، طنز سیاه و تصویری شگفت‌انگیز و نامتعارف از جهان پس از مرگ پر می‌کند. «بیتل‌جوس» یک فیلم ترسناک متعارف نیست، اما همین موضوع بخشی از جذابیت آن است. این فیلم می‌تواند در ماراتن سینمایی هالووین جای بگیرد، بدون آنکه تمام شب را به دو ساعت پنهان شدن تماشاگران پشت بالش‌ها تبدیل کند.
کابوس در خیابان الم (A Nightmare on Elm Street)
خوابیدن معمولا کار خطرناکی به حساب نمی‌آید، اما «کابوس در خیابان الم» این تصور را به‌کلی تغییر می‌دهد.
فیلم ترسناک وس کریون محصول سال ۱۹۸۴، شخصیت فردی کروگر را معرفی کرد؛ قاتلی که در رؤیاهای نوجوانان به آن‌ها حمله می‌کند. از آنجا که آسیب‌های واردشده در این کابوس‌ها در دنیای واقعی نیز ظاهر می‌شوند، بیدار ماندن ناگهان به راهی برای زنده ماندن تبدیل می‌شود. همین ایده باعث شد فردی به یکی از شناخته‌شده‌ترین شخصیت‌های شرور سینمای وحشت تبدیل شود. صورت سوخته، پلیور راه‌راه، کلاه و دستکش تیغه‌دار او، ظاهری خلق کردند که در یک نگاه قابل شناسایی است.
این فیلم همچنین نخستین حضور سینمایی جانی دپ جوان را رقم زد. درحالی‌که مایکل مایرز یک محله معمولی را به مکانی خطرناک تبدیل می‌کند، فردی حتی ذهن شخصیت‌ها را نیز به جایی ناامن بدل می‌سازد. ایده‌ای به‌طرز ناخوشایندی ترسناک برای تماشای فیلم در شب هالووین!
کابوس پیش از کریسمس (The Nightmare Before Christmas)
آیا «کابوس پیش از کریسمس» فیلمی درباره هالووین است یا کریسمس؟ هر دو!
این انیمیشن استاپ‌موشن محصول سال ۱۹۹۳، به کارگردانی هنری سلیک و بر اساس ایده تیم برتون و با تهیه‌کنندگی او ساخته شده است. داستان درباره جک اسکلینگتون، پادشاه کدوها در شهر هالووین است. جک شهر کریسمس را کشف می‌کند و تصمیم می‌گیرد ساکنان ترسناک شهر خود را برای برگزاری کریسمس به شیوه‌ای متفاوت بسیج کند. نتیجه، ترکیبی از دو مناسبت در قالب افسانه‌ای تاریک است که از اسکلت‌ها، ارواح و موجودات عجیب‌وغریب پر شده است.
تکنیک استاپ‌موشن نیز جلوه‌ای دست‌ساز به فیلم می‌بخشد که به‌شکلی چشمگیر با فضای هالووین تناسب دارد. عروسک‌های چوبی، دکورهای مینیاتوری و شخصیت‌های عروسکی می‌توانند حتی زمانی که دوست‌داشتنی هستند، حسی اندکی غریب و وهم‌آلود ایجاد کنند. همین ویژگی‌ها باعث می‌شوند فیلم انتخابی مناسب برای تماشای خانوادگی در اکتبر باشد و درعین‌حال بهانه‌ای کاملا قابل‌قبول برای تماشای دوباره آن در دسامبر فراهم کند.
خانواده آدامز (The Addams Family)
اعضای خانواده آدامز برای پوشیدن لباس‌های سیاه و لذت بردن از چیزهای ترسناک و مرگ‌آلود، به بهانه‌ای مثل هالووین نیاز ندارند. برای آن‌ها این فقط یک سه‌شنبه معمولی است!
ریشه شخصیت‌های «خانواده آدامز» به کارتون‌هایی بازمی‌گردد که چارلز آدامز خلق کرد و بعدها الهام‌بخش مجموعه تلویزیونی کمدی مشهور دهه ۱۹۶۰ شدند. فیلم سال ۱۹۹۱، گومز، مورتیشیا، ونزدی، پاگزلی، عمو فستر و سایر اعضای این خانواده را به پرده سینما آورد. شوخی اصلی فیلم به‌شکلی هوشمندانه ساده است؛ اعضای خانواده آدامز تصور می‌کنند زندگی عجیب‌وغریبشان کاملا طبیعی است.
این وارونگی باعث می‌شود فیلم بیشتر به کمدی نزدیک باشد تا وحشت، هرچند عمارت گوتیک، شوخی‌های مربوط به مرگ و گورستان و سنت‌های خانوادگی تاریک و عجیب آن، کاملا با حال‌وهوای هالووین تناسب دارند. بازی کریستینا ریچی در نقش ونزدی آدامز، با چهره بی‌احساس و لحن خشک و بی‌تفاوتش، یکی از نقاط برجسته فیلم است.
شهر هالووین (Halloweentown)
برای کودکانی که آرزو دارند در جایی زندگی کنند که هر روز در آن هالووین جشن گرفته می‌شود، «شهر هالووین» دقیقا همان چیزی است که می‌خواهند. این فیلم محصول سال ۱۹۹۸ شبکه دیزنی، داستان دختر جوانی را روایت می‌کند که متوجه می‌شود به خانواده‌ای از جادوگران تعلق دارد. او به شهر هالووین سفر می‌کند؛ مکانی که جادوگران، ارواح و دیگر موجودات ماوراءطبیعی در آن زندگی می‌کنند و سپس درگیر مبارزه‌ای علیه نیروهای شر می‌شود.
این فیلم در نهایت به نخستین قسمت از مجموعه‌ای چهارقسمتی تبدیل شد. «شهر هالووین» کاملا در دسته فیلم‌های خانوادگی این مناسبت قرار می‌گیرد. هیولاهای آن قرار نیست وحشتی از جنس فیلم‌هایی مانند «کشتار با اره‌برقی در تگزاس» یا «جن‌گیر» ایجاد کنند. در عوض، جذابیت فیلم در تصور جهانی نهفته است که تمام اجزای آن بر اساس جشن هالووین شکل گرفته‌اند.
کسپر (Casper)
همه ارواح قصد ندارند شما را از خانه بیرون کنند. «کسپر» یک روح مهربان را در مرکز داستانی درباره عمارتی تسخیرشده قرار می‌دهد. این فیلم محصول سال ۱۹۹۵، تلاش‌های کسپر برای دوستی با دختر جوانی را دنبال می‌کند، درحالی‌که سه عموی روح و پرسروصدای او دردسرهای مختلفی به وجود می‌آورند. کریستینا ریچی نقش کت را بازی می‌کند و بیل پولمن در نقش پدر او ظاهر می‌شود.
فیلم داستان ارواح، عمارتی بزرگ و جهان پس از مرگ را با روایتی ترکیب می‌کند که برای تماشاگران کم‌سن‌وسال نیز مناسب است. همین ویژگی آن را به انتخابی خوب برای بزرگ‌ترهایی تبدیل می‌کند که می‌خواهند فیلمی متناسب با فصل هالووین تماشا کنند، بدون آنکه هنوز کودکان را با شخصیت ترسناکی مانند مایکل مایرز آشنا کرده باشند.
خود کسپر نیز یکی از تصورات رایج درباره ارواح در سینمای وحشت را وارونه می‌کند. گاهی آن روح افسانه‌ای که در خانه‌ای تسخیرشده زندگی می‌کند، فقط به یک دوست نیاز دارد.
شکارچیان روح (Ghostbusters)
وقتی برای شب فیلم‌بینی هالووین هم به ارواح نیاز دارید و هم به شوخی و تجهیزات پروتونی، باید با چه کسانی تماس بگیرید؟ «شکارچیان روح»!
این کمدی محصول سال ۱۹۸۴، داستان گروهی از دانشمندان را روایت می‌کند که کسب‌وکاری برای شکار ارواح در شهر نیویورک راه می‌اندازند. تجهیزات آن‌ها شامل کوله‌های پروتونی معروف است؛ وسیله‌ای که برای گروه‌های علاقه‌مند به پوشیدن لباس شخصیت‌های سینمایی، دلیل دیگری فراهم می‌کند تا این فیلم را در برنامه همیشگی هالووین خود قرار دهند.
فیلم تهدیدهای ماوراءطبیعی را به‌جای وحشت مستقیم، با کمدی ترکیب می‌کند. ارواح در هتل‌ها شناورند، نیروی شر باستانی شهر را تهدید می‌کند و یک شخصیت تبلیغاتی عظیم‌الجثه به شکل مارشمالو، به تهدیدی غیرمنتظره و جدی تبدیل می‌شود. گروه بازیگران درخشان فیلم، شامل بیل مری، دن اکروید، هارولد ریمیس و ارنی هادسون، داستان را پرتحرک و جذاب نگه می‌دارند.
این فیلم به اندازه کافی برای فصل هالووین ترسناک است، بدون آنکه تماشاگران را مجبور کند بقیه شب را صرف سرک کشیدن به زیر تختخوابشان کنند.
درخشش (The Shining)
برای بزرگ‌سالانی که در شب هالووین به دنبال وحشت هستند، اما علاقه‌ای به قاتلان نقاب‌دار ندارند، «درخشش» ساخته استنلی کوبریک مسیری آرام‌تر و دلهره‌آورتر را انتخاب می‌کند. این فیلم که در سال ۱۹۸۰ اکران شد و اقتباسی از رمان استیون کینگ است، داستان جک تورنس و خانواده‌اش را دنبال می‌کند که زمستان را در انزوای هتل اورلوک سپری می‌کنند. اما اوضاع به‌تدریج رو به وخامت می‌رود.
هتل عظیم فیلم به شخصیتی مستقل تبدیل می‌شود. راهروهای خالی، اتاق‌های عجیب و تصاویر و مکاشفات فراطبیعی، مدت‌ها پیش از آنکه داستان تمام رازهای خود را آشکار کند، این احساس را به وجود می‌آورند که اتفاقی شوم در جریان است.
«درخشش» به‌طور مشخص درباره هالووین نیست، اما فیلم‌های کلاسیک ژانر وحشت اغلب در نمایش‌های مناسبتی و رویدادهای سینمایی این فصل حضور دارند، زیرا اکتبر بهانه‌ای عالی برای تماشای دوباره آن‌ها فراهم می‌کند.
نمایش ترسناک راکی (The Rocky Horror Picture Show)
بعضی از فیلم‌های هالووینی برای تماشای آرام و بی‌سروصدا ساخته شده‌اند. «نمایش ترسناک راکی» یکی از آن‌ها نیست. این فیلم موزیکال محصول سال ۱۹۷۵، به لطف نمایش‌های نیمه‌شب به اثری کالت تبدیل شد؛ نمایش‌هایی که در آن‌ها تماشاگران، فیلم دیدن را به رویدادی جمعی و تعاملی تبدیل کردند. لباس‌های مبدل، واکنش‌های کلامی به دیالوگ‌های فیلم و مشارکت مستقیم مخاطبان به بخشی از این تجربه تبدیل شدند.
همین سنت باعث شده «نمایش ترسناک راکی» به‌ویژه برای رویدادهای هالووین مناسب باشد. سینماهای محلی در سراسر آمریکا همچنان نمایش‌های فصلی و نیمه‌شب این فیلم را برگزار می‌کنند و به تماشاگران فرصت می‌دهند آن را بیشتر شبیه یک مهمانی تجربه کنند تا یک نمایش معمولی سینمایی.این جنبه جمعی فیلم‌های هالووینی ارزش توجه دارد. چه در خانه مشغول تماشای فیلمی خانوادگی باشید و چه در میان جمعیتی انبوه در یک نمایش نیمه‌شب شرکت کنید، خود فیلم تنها بخشی از این سنت است.
سخن آخر
پس از تماشای تمام فیلم‌های این فهرست، گزینه‌های جایگزین زیادی وجود دارند. «جن‌گیر» وحشتی شیطانی را به تصویر می‌کشد، «محفل» داستان جادوگران نوجوان را روایت می‌کند و «جادوگران» انجلیکا هیوستون را در نقش جادوگر اعظم به نمایش می‌گذارد. فیلم‌های «پسران گمشده»، «جیغ»، «مرده شریر ۲»، «بازی بچگانه»، «اسلیپی هالو» و «کشتار با اره‌برقی در تگزاس» نیز می‌توانند یک ماراتن فیلم‌بینی را به قلمروهای ترسناک‌تری ببرند.
برای مخاطبان کم‌سن‌وسال‌تر، «هتل ترانسیلوانیا»، «کورالاین»، «دانشگاه هیولاها» و «جادوگران دوقلو» گزینه‌های سبک‌تری هستند. طرفداران وحشت مدرن نیز می‌توانند سراغ مجموعه فیلم‌های «یک مکان ساکت» بروند.
نکته جذاب هالووین همین است؛ در این جشن، برای ارواح مهربان، خواهران سندرسون، اسکلت‌های استاپ‌موشن، خون‌آشام‌ها، زامبی‌ها و قاتلان نقاب‌دار به یک اندازه جا وجود دارد. فقط کافی است پیش از فشردن دکمه پخش، میزان ترس و تاریکی موردعلاقه خود را انتخاب کنید.
منبع: وبسایت entertainment
کپی لینک
دانلود
اشتراک گذاری
کپی کردن لینک
