مجله یلووال مدیا

سینما اغلب به‌عنوان هنری مبتنی بر ثبت واقعیت معرفی می‌شود؛ هنری که با دوربین آغاز می‌شود و جهان را همان‌گونه که هست ثبت می‌کند. اما از همان

آیا فیلم درام فانتزی لطیف محصول 2026، درباره‌ی یک نظافتچی تنها در یک مرکز دولتی را دیده‌اید که رابطه‌ای عمیق و احساسی با یک موجود آبزی باهوش که

رونالدینیو: بی مثال  (Ronaldinho: The One and Only) یک مستند ورزشی پرتغالی‌زبان است که نویسندگی و کارگردانی آن را لوئیس آرا بر عهده داشته است. این مجموعه سه

گزارش خبری شمارش معکوس برای جام جهانی 2026 به‌طور جدی آغاز شده است. در حالی که برندها برای تصاحب جایگاه خود در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان رقابت

گزارش خبری با ظاهری آرام و بی‌سروصدا، کن ۲۰۲۶ شکاف‌های عمیقی را آشکار کرد که در حال بازتعریف سینما هستند؛ از تحول اکوسیستم سینمای مستقل و

سال‌ها پیش از آن‌که موج نوی فرانسه به خاطر شیوه‌های چریکیِ فیلم‌سازی‌اش مورد ستایش قرار گیرد، کارگردانان نئورئالیست مانند لوکینو

اگر سینمای ژاپن را به سه قله‌ی بزرگ تقسیم کنیم، نام کنجی میزوگوچی بی‌تردید در کنار یاسوجیرو ازو و آکیرا کوروساوا قرار می‌گیرد؛ اما قله‌ای که

سینمای مستقل در ایران معمولا در حاشیه شکل می‌گیرد؛ جایی دور از بودجه‌های بزرگ، ستاره‌های گیشه و سرمایه گذاران شناخته شده. بسیاری از

سینماکان ۲۰۲۵، بزرگ‌ترین گردهمایی سالانه صنعت اکران و نمایش فیلم در جهان، با یک پیام واحد شوک بزرگی به این صنعت وارد کرد: اقتصاد فیلم‌سازی

سینما فقط قصه‌گویی نیست؛ سینما شیوه‌ی نگاه کردن به دنیاست. اگر فیلم‌های بزرگ در ذهن ما می‌مانند، اغلب به این دلیل است که کارگردان‌شان بلد