نویسندگی و کارگردانی

بعد از سال  ۱۳۶۸ که  داریوش مهرجویی فیلم هامون را ساخت؛ هامون صرفا یک فیلم نبود؛ برای بعضی‌ها شد مسلک‌، برای بعضی‌ها شد الگو، برای بعضی‌های

نسل ما و یک نسل قبل تر از ما در یک خلاء ذهنی و روحی ناتمام دست و پا می‌زد و دست‌آویزی برای درک جهان و پر کردن آن خلاء نداشت؛ جز کتاب‌های ممنوعه و

پریا امید شدن یأس شدن خروس سرکنده شدن عزت‌الله انتظامی کتابی دارد به نام «من عزتم؛ بچه سنگلج» خودش تعریف می کند یک نسخه‌اش را به داریوش

دختران آفتاب پانزده ساله بودم که با ترانه در فیلم “من ترانه پانزده سال دارم” آشنا شدم، اراده ترانه در شرایطی که پیش آمده بود و پذیرندگی در

در ستایش زنان خودساخته اگر درون شما یک جاه طلبی سوزان شعله می‌کشد و در ذهن خود، سفری رویایی برای آینده‌تان ترسیم کرده‌اید این نوشتار یلووال

چراغ‌های روشن مردم از دیرباز به دنبال گونه‌ای متفاوت از بازنمایی زنانه روی پرده سینما بودند. نویسندگانی مانند جین آستن، ادیت وارتون و لوئیزا

در آستانه‌ی فصلی سرد سینمای فمنیستی جهان همچنان دچار افت و خیز است؛ به همان اندازه که فیلم‌های درست و قابل تأمل ساخته شده، از سمت دیگر

فرشته ای می آید، دل آدمی را میدزدد و میرود. ناگهان همه چیز تمام میشود. از آن صداهای آشنای اینستاگرامی در سرتان میپیچد… “+رفت؟.. کجا رفت؟ -رفت

دیدن افول یک شخصیت در هر شرایطی زجر آور است. ستاره ای متولد شد داستان یک مرگ تدریجی و تلخ  بود که با جذابیت های بصری تبدیل به یک اثر ماندگار قرن 21

در فامیل یا دوست همواره یکی هست که دائما از یک عشق نا فرجام به دیگری در رفت و آمد است. یا اصلا کار به عشق نمیکشد که بخواهد فرجام داشته باشد. آدل