بینوایان به سبک آلن دلون
درام جنایی و اجتماعی برجسته فرانسوی ژوزه جووانی در سال 1973 به نام دو مرد در شهر، پرتره ای از بازیگران مشهور است که در راس آنها ژان گابین، آلن دلون، میمسی فارمر، ویکتور لانو و میشل بوکت قرار دارند. این فیلم، یک روایت دلخراش از یک خلافکار سابق است که به شدت تلاش می کند در مسیر درست و قانونی بماند.
قرار دادن ژان گابین و آلن دلون در کنار یکدیگر، دعوت به یک دوره فشرده در تاریخ سینمای فرانسه است، تضاد بین استواری سخت ژان گابن و رخوت برنزه آلن دلون نمایانگر تنشهای بین سنت کیفیت پیش از جنگ کشور، و مدرنیسم تجزیهکننده جریان نوین سینما است. با این حال، با وجود تفاوتهایشان، سبکهای بازیگری آنها در خشونت مالیخولیایی و به سختی سرکوبشده مشترک است. به بهانه درگذشت یکی از ستاره های این فیلم، آلن دلون، در این مقاله یلووال مدیا به سراغ بررسی این شاهکار فرانسوی رفته ایم با ما همراه باشید.
داستان دو مرد
دلون، نماد موج نوی فرانسه، در نقش جینو استرابلیجی بازی می کند. یک زندانی اخیرا آزاد شده که متوجه میشود اقدامات دوستان گانگسترش و انتقامجویی یک افسر پلیس شرور، بازرس گوترو (میشل بوکت) که او را دستگیر کرد و به مدت 10 سال به زندان انداخت، ماندن در سمت قانون را برای او سخت کرده است. با این حال، او یک مرد را در کنار خود دارد. مددکار اجتماعی پیر خردمند زندان، ژرمن کازنوو (گابین)، که برای او شغل ثابتی در شهر به عنوان چاپگر پیدا می کند. همچنین لوسی وفادار و دوست داشتنی (میمسی فارمر)، کارمند بانک، که به آپارتمان او نقل مکان کرده است. اما پس از آن، هنگامی که جینو برای بنزین زدن می رود، برخی از همکاران قدیمی او را می بینند و سعی می کنند او را دوباره استخدام کنند و آدرس مخفیگاه خود را به او بدهند. از طرف دیگر گوترو که به طور فزاینده ای ناامید شده شروع به آزار و اذیت جینو، رئیس چاپخانه وفادارش (گیدو آلبرتی) و دوست دخترش می کند.
یک درام اجتماعی
دو مرد در شهر، یک اعتراض فوق العاده شیوا و تکان دهنده علیه مجازات اعدام (گیوتین هنوز در فرانسه استفاده می شد) و افراط های خشن پلیس و سیستم قضایی فرانسه و مقامات بی رحم آن است. ظرایف نقش آفرینی گابین، دلون و میشل بوکت منجر به ایجاد یک شاهکار می شود. جیوانی به صورت شفاف و جسارت مینویسد و شخصیتهای معتبر و جذابی را خلق میکند. در خلق داستان و دیالوگها و نیز فیلمسازی به سبک مطمئن و شیک دهه هفتادی عمل میکند. گاهی اوقات، بازیگران تنها باید با نگاههایشان بازی کنند و جیوانی فیلم خود را متوقف میکند تا از این لحظات لذت ببرد. شخصیت جینو استرابلیگی بسیار شبیه به ژان والژان است که به دنبال رستگاری در بینوایان است. بازرس پلیس شرور گویترو نیز معادل بازرس ژاور است.
یک کارگردان تبهکار
جیووانی دنیایی را به تصویر می کشد که می شناسد. ژوزه جووانی (22 ژوئن 1923 – 24 آوریل 2004) در دوران جووانی یک خلافکار بود که به اعدام نیز محکوم شد. اوتوانست از گیوتین فرار کند و در 3 مارس 1949 توسط پرزیدنت آئوریول حکم او به کار سخت مادام العمر کاهش یافت. پرزیدنت کوتی در 30 نوامبر 1956 این حکم را لغو کرد و دامیانی 33 ساله پس از گذراندن 11 سال و نیم در زندان، در 4 دسامبر 1956 شد.
او به وسیله استعدادش در نوشتن نجات یافت. بلافاصله پش از آزادی از زندان، جووانی اولین رمان خود را به نام The Break نوشت که در مورد تلاش خود برای فرار در سال 1947 بود. وکیلش او را تشویق کرد که بنویسد و کتاب را نزد نویسنده/ویراستار راجر نیمیر برد. این رمان توسط Éditions Gallimard منتشر شده است. بعدها این فیلم با عنوان Le Trou توسط ژاک بکر در سال 1960 ساخته شد. پس از آن جیوانی 33 فیلمنامه نوشت و 15 فیلم را کارگردانی کرد.
سخن آخر
دلون، که همیشه با این سبک فیلم های نوآر می درخشد، پرترهای همدلانه از یک زندانی سابق ولی شایسته ارائه میدهد که در تلاش برای حفظ زندگی صحیح خود با چالشها مبارزه میکند. او در یک نقش دشوار، فوقالعاده عمل میکند و همکاری بینظیری با گابین بر روی پرده دارد. گابین نمایندهای برجسته از صدای آرام عقل و حکمت است و به دور از نقشهای قدیمی خلافکارانهاش قرار دارد. با نشانههایی از «بینوایان» و تصویری از دنیای فاسدی که در آن بیشتر افراد خوب بهتر از افراد بد نیستند یا حتی بدترند. این فیلم جنایی و درام اجتماعی بسیار جذاب و قابل توجه به طرز تند و تیز توسط ژان-ژاک تاربس فیلمبرداری شده و موسیقی آن نیز توسط فیلیپ سارد آهنگسازی شده است. با پایانی هیجانانگیز، بسیار تأثیرگذار و مؤثر.
جالب است بدانید این فیلم در سال 2014 با همان عنوان دو مرد در شهر به کارگردانی رشید بوشارب و با بازی فارس ویتاکر، هاروی کایتل، الن برستین، لوئیس گازمن و برندا بلتین بازسازی شده است.
منبع: وبسایت derekwinnert
کپی لینک
دانلود
اشتراک گذاری
کپی کردن لینک
