فیلم برداری با دوربین های دیجیتال: انقلاب بزرگ تاریخ سینما

تاریخچه مختصر اختراع دوربین دیجیتال

فیلم‌سازی دیجیتال فرآیند ضبط یک تصویر متحرک با استفاده از حسگرهای تصویر دیجیتال به جای فیلم های آپارات است. با پیشرفت فناوری دیجیتال از اواسط دهه 2010، بیشتر فیلم‌ها در سراسر جهان به‌صورت دیجیتالی ضبط وپخش می‌شوند.

دوربین فیلم برداری دیجیتال دارای سنسور بزرگ که امروز می شناسیم و دوستش داریم، تاریخچه تکامل و توسعه جالی دارد. درک تاریخچه دوربین های سینمایی دیجیتال نقطه شروع مفیدی است برای درک اینکه چرا امروزه دوربین های بسیار متفاوتی داریم، چرا آنها بر روی برخی از شباهت های اساسی همگرا شده اند و همچنین چرا تفاوت های زیادی وجود دارد.

برای هر شکل متفاوت و ترکیبی از ویژگی ها، بازاری ویژه وجود دارد. دوربین‌های مختلف نیازهای خاص را برآورده می‌کنند و به خوبی برای خواسته‌های کاربرانشان کار می‌کنند. بنابراین، واقعاً چیزی به نام دوربین یک‌اندازه «عالی» وجود ندارد.

پس این درخت تکاملی شبیه چه چیزی است؟ در این مقاله ی یلووال مدیا به سراغ بررسی تاریخچه ی پیشرفت این وسیله ی اعجاب انگیز رفته ایم. با ما همراه باشید.

درختی با ریشه در تلوزیون

از دوربین فیلم‌برداری خانگی miniDV گرفته تا Canon XL1 و Sony PD150 محبوب، از دوربین‌های پیشرفته SD تا دوربین‌های HD حرفه‌ای، واقعی‌ترین نسل دوربین‌های سینمایی دیجیتال با سنسور بزرگ امروزی در تلویزیون ریشه دارند. با این حال، این میل به تصاویری سینمایی‌تر با ویژگی‌های «فیلمی» بیشتر است که باعث تغییری اساس در فناوری ویدیوی دیجیتال شد. این تمایل نه از جانب متخصصان، بلکه ناشی از نارضایتی عمیق نسلی از فیلمسازان مستقل بود.

نسل جدید و سرعت 24 فریم بر ثانیه

همه چیز با آداپتورهای سنگین و نامناسب لنز سینما شروع شد، که تصویر گرفته شده با دوربین S35mm را از یک لنز PL سینمایی بر روی یک سطح شیشه‌ای منتقل می‌کرد. سپس این تصویر توسط منشور بسیار کوچک‌ یک دوربین فیلم برداری 3 تراشه از طریق لنز زوم دوربین فیلم‌ برداری متمرکز می شد. اپتیکال ها توسط آن ارائه می شد و دوربین فیلم برداری بقیه را اداره می کرد. در نتیجه آداپتورهای P+S Technic Mini-35 و Pro-35 دنیای جدید و فوق‌العاده‌ای از امکانات را برای فیلمسازانی که با DV درگیر بودند باز کردند.

تقریباً در همان زمان، حالت‌های اسکن پیشرفته و سرعت ۲۴ فریم بر ثانیه در برخی از دوربین‌های ویدیویی دیجیتال آغاز شد. دوربین DVX100 پاناسونیک اولین و محبوب‌ترین دوربینی بود که از ضبط 24p پشتیبانی می‌کرد و به کاتالیزوری برای اختراعات آینده تبدیل شد. DVX100 فقط SD بود و روی نوار ضبط می‌شد، اما به نسلی از فیلم‌سازان جوان مستقل قدرت داد تا فیلم بسازند، دستیابی به حسی سینمایی که قبلا غیرممکن بود.

دوربین های CineAlta سونی

انقلاب سینمای دیجیتال به آرامی آغاز شده بود و توجه هالیوود و تولیدکنندگان بزرگ دوربین را به خود جلب می کرد. در ژوئن 1999، جورج لوکاس اعلام کرد که قسمت دوم از سه گانه پیش درآمد جنگ ستارگان به صورت دیجیتالی فیلم برداری خواهد شد. سونی و پاناویژن Sony HDW-F900،  اولین دوربین HD 24p CineAlta را ساختند. Sony HDW-F900 و F950 پیشرفته‌تر (که متعاقباً برای فیلم‌ برداری از قسمت سوم جنگ ستارگان : انتقام سیث استفاده شد) هنوز نسبتاً غیرقابل اعتماد بودند و یک قدم با سیستم دوربین پخش HD فاصله داشتند.

شاخه ی جدید درخت سینمای دیجیتال

دوربین سینمای دیجیتال واقعی امروزی نتیجه پیشرفته‌ترین فناوری ویدیوی دیجیتال دیروز است که با هدف جایگزینی فیلم سلولوئید 35 میلی‌متری انجام شده است. این اولین شاخه بزرگی است که درخت خانواده ویدیوی دیجیتال را به دو بخش مجزا و متفاوت تقسیم می کند. تا به امروز، ما همچنان از تنه اصلی درخت استفاده می کنیم و جدیدترین دوربین های تلویزیون HD و UHD و لنزهای زوم را در اختیار ما قرار می دهد.

این شاخه ی جدید درخت به دوربین سینمای دیجیتال 35 میلی‌متری منتهی شد که ویژگی های زیر را داشت:

• سازگار با سیستم دوربین فیلم 35 میلی‌متری موجود
• طراحی شه برای تامین نیازهای کاملاً متفاوت سینما
• تامین کیفیت تصویر مورد نظر فیلم سازان
• ارگونومی مناسب متناسب با مجموعه تولید و بخشی که دوربین های فیلم را کنترل می کرد.

از DALSA Origin تا RED One

یک شرکت کمتر شناخته شده که در تولید دستگاه های تصویربرداری پزشکی کار می کرد، Dalsa، در سال 2003 از Origin رونمایی کرد. این اولین دوربین سینمای دیجیتال 4k سیو پنج میلی متری جهان بود. Origin یک دوربین قدرتمند بود. همچنین موجب اشاعه اشتیاق بین تکنسین های خلاق در روزهای اولیه سینمای دیجیتال در مورد آنچه ممکن بود و آنچه قرار بود پیش بیاید شد.

حداکثر داده تصویر

سینمای دیجیتال با یک سنسور واقعی با اندازه 35 میلی‌متری و پایه لنز PL برای لنزهای سینمایی، آماده تغییر تمرکز از سازش و انطباق به اولویت‌بندی خاص خود بود. اولویت‌های یک دوربین سینمای دیجیتال 35 میلی‌متری، اولویت‌های یک دوربین ENG تلویزیونی نبود. جدای از طراحی برای قرار دادن لنزهای سینما پرایم و زوم، جعبه‌های مات و واحدهای فوکوس دنباله‌دار و همچنین سایر سیستم‌ها و لوازم جانبی سبک دوربین سینما، تغییر بزرگی از فرمت‌های ویدئوی فشرده‌شده مناسب برای پخش تلویزونی تا ضبط حسگر غیرفشرده و داده های RAW صورت گرفت.

هدف همه ی اولین دوربین‌های سینمای دیجیتال 35 میلی‌متری حداکثر داده‌های تصویر بود. اولین Dalsa Origin باید به مجموعه ای از هارد دیسک های RAID بزرگ متصل می‌شد که به سختی برای استفاده در حالت قابل حمل مناسب بود. توانایی ضبط اطلاعات حسگر RAW فشرده نشده با وضوح بالا دقیقاً از کلمه go with 35mm cinema digital clock نشات گرفته است.

تا به امروز، دوربین‌های سینمایی رده بالا همگی بر ادغام داده‌های تصویر با روش های تولید کمابیش سنتی و سبک تأکید دارند. با این حال، تلاقی جالبی اتفاق افتاده است که بازار را بسیار فراتر از ارائه یک جایگزین دیجیتالی برای هالیوود گسترش داده است.

دوربین دیجیتال تک لنز رفلکس

نتیجه تلاقی غیرمنتظره سینمای دیجیتال و عکاسی دیجیتال چیزی کمتر از انفجار نبود. این شروع جنبش VDSLR بود، شاید انقلابی به اندازه خود سینمای دیجیتال 35 میلی‌متری، زیرا همه ما در سال‌های بعد از آن سود زیادی برده‌ایم، حتی با دوربین DSLR ویدیو ضبط نکرده ایم.

کانن برای بازار بسیار توسعه یافته و پر رونقی که امروز می بینیم، کاری اساسی انجام داد. کانن ویدیوی 35 میلی‌متری فول اچ‌دی با سنسور بزرگ، اپتیک‌های قابل تعویض و عمق میدان کم را برای علاقه‌مندان به عرضه کرد. در واقع کاری که RED Digital Cinema برای کسانی که توانایی پرداخت 25000 دلار را داشتند، انجام داد، Canon برای همه کسانی که نتوانستند انجام داد.

دوربین فیلم برداری سوپر 35 میلی متری

پیشرفت خیره کننده ی بعدی نتیجه دوربین سینمایی دیجیتال 35 میلی متری همراه با حساسیت های ارگونومیک و فشرده سازی ویدیو است. این نوع دوربینی بود که سازندگان پیشرو به وضوح احساس می‌کردند که نیازهای احتمالی سهم قابل توجهی از بازار به شدت در حال رشد را برآورده می‌کند.

کانن، سونی، پاناسونیک و JVC (به استثنای برخی استثناها به ویژه از سونی) در تأثیرگذاری بر روی نسل خاص دوربین‌های دیجیتال صنعت فیلم مانند دوربین‌های توسعه‌یافته توسط Arri و RED آهسته عمل کردند. در عوض به سادگی از یک سنسور CMOS 35 میلی‌متری در دوربین‌هایی که می‌دانستند به سرعت گسترش خواهند یافت استفاده کردند.

گسترش فیلمبرداری دیجیتال در جهان

این مقاله فقط یک مرور مختصر بر فصل های اول در “بیگ بنگ” سینمای دیجیتال است که در دهه گذشته منفجر شد. شما در حال خواندن این مقاله، در این وب سایت هستید، تنها به دلیل زنجیره رویدادهایی که در مورد آنها خواندید. همه وب‌سایت‌ها، گروه‌ها و صفحات رسانه‌های اجتماعی، حتی کارشناسان مختلف دوربین که ما می‌شناسیم و دنبال می‌کنیم، تنها به این دلیل وجود دارند که این فناوری وجود دارد و توانسته است یک جریان اصلی برای همه سطوح فیلمسازان ،حرفه‌ای و علاقه‌مندان، ایجاد کند.

شما انتخاب بیشتری در تجهیزات و لوازم جانبی، نسبت به طیف وسیع تری از قیمت و ویژگی ها نسبت به آنچه ده سال پیش می توانستیم تصور کنیم، دارید. بازار گسترده دوربین های سینمای دیجیتال که شما بخشی از آن هستید، قبلا وجود نداشت. چیزی به نام دوربین منحصر به فرد برای همه وجود ندارد. همه آن ها از نظر شکل، ویژگی‌ها و عملکرد تکامل یافته‌اند تا انتظارات خاص خود را برآورده کنند.