طراحی صحنه و لباس در فیلم خانواده فیبلمن ساخته اسپیلبرگ

در یازدهم نوامبر 2022، اسپیلبرگ از یکی از شاهکارهای سال رونمایی کرد. داستانی که خلاصه آن هم میتواند مخاطب را مجاب کند که از دیدن فیلم خسته نشود. فیلم، بازیگرانی همچون گابریل لابل در نقش سامی فیبلمن – شخصیتی بر اساس اسپیلبرگ – و همچنین پاول دانو و میشل ویلیامز در نقش والدین سامی و ست روگان به عنوان بهترین دوست پدرش دارد و بینندگان را به بازگویی دوران کودکی اسپیلبرگ می برد، کسی که حالا ثروتمندترین کارگردان جهان به حساب می آید و در تمام دوران حرفه ای خودش هیچ صحبتی از زندگی شخصی یا خانواده خود نکرده. این فیلم داستان کودکی اسپیلبرگ را روایت می کند، از نقل مکان به کالیفرنیا و دنبال کردن عشقش به ساختن فیلم تا تماشای شکست ازدواج والدینش. برخی از جوانب فیلم به خصوص فیلمبرداری، روایت داستانی  و طراحی صحنه و لباس مورد توجه قرار گرفته است. در این مقاله از یلووال مدیا به بررسی طراحی صحنه و لباس فیبلمن ها خواهیم پرداخت.

ریک کارتر و هنر بصری

طراحی صحنه در این فیلم بر عهده ریک کارتر، طراح آمریکایی 73 ساله است. کارتر از هنر نامرئی طراحی تولید برای زنده کردن دوران کودکی همکار قدیمی خود، استیون اسپیلبرگ در درام نیمه اتوبیوگرافیک The Fabelamans استفاده کرد. کارتر از زمان The Goonies در سال 1985 با اسپیلبرگ کار کرده است که کار هر دو در آن فیلم ستودنی و قابل بحث است. از آن زمان، آنها در 12 فیلم بلند با هم کار کرده اند، از جمله Jurassic Park، The Post، Lincoln،  War Horse و A.I. Artificial Intelligence . کارتر با داشتن سابقه همکاری طولانی با این کارگردان مشهور، چیز بسیار مهمی در مورد اسپیلبرگ فهمید که در قلب فیبلمن ها قرار دارد و او توانست آن را در طراحی صحنه ببافد. “وقتی مردم در همان سال او را در لیست شیندلر و پارک ژوراسیک دیدند، از هردو لذت بردند، خوب، چطور ممکن است؟ چطور می‌توانید دو نوع فیلم متفاوت داشته باشید که می‌توانید با آنها کنار بیایید، موفق شوید و به آنها توجه یکسانی داشته باشید؟ شما آن را در همه چیز می بینید. این در فیبلمن هاست – خود والدین، حساسیت آنها. سپس این ماهیتی است که عمو بوریس بیان کرده است، در مورد تنش بین هنرمند بودن و عشق به هنر، و همچنین دوست داشتن خانواده و چگونگی اشک در شما.”

بازسازی صحنه ها در فیلم

کارتر درباره بازسازی خانه‌های دوران کودکی اسپیلبرگ در نیوجرسی، آریزونا و کالیفرنیا می‌گوید: «او ایده‌های خودش را درباره فضاهایی داشت که در آن حضور داشته است. در برخی از آن‌ها، ما سعی کردیم تا حدی دقیق باشیم. کارتر می‌گوید: «اما عمدتاً یک اصالت احساسی در آن بود. من نسبت به وسعت و عمقی که می‌توان بدون توجه واقعی به آن احساس کرد، احساس بسیار خوبی دارم… برخی از آن‌ها بخشي از هنر نامرئي طراحي توليد و تهیه دکورها که بخش اصلي آن نيز بود.»

طراحی استعاری لباس ها

اگر در فیلم فیبلمن ها که مدعی جایزه اسکار است دقت کنید، ممکن است بتوانید تخم‌مرغ‌های کوچک ظریفی را که مارک بریجز، طراح لباس در لباس‌های میشل ویلیامز و پل دانو پنهان کرده بود، ببینید. یعنی همان تخم مرغ های عید پاک استعاری. از گوشواره فیروزه‌ای گرفته تا کراوات مخصوص بولو، طراح لباس نمادین پشت فیلم‌هایی مانند Joker، Phantom thread، LICORICE PIZZA، THE ARTIST، THERE WILL BE BLOOD، و SILVER LININGS با تکان دادن سر، مخفیانه به پدر و مادر استیون اسپیلبرگ ادای احترام کرد.

مارک بریجز، طراح لباس

“عکس‌هایی از آرنولد، پدر استیون اسپیلبرگ وجود دارد که یک کراوات بولو بسته است که دارای یک عقرب کوچک در لوسیت است و من در واقع صاحب یکی از آن ‌ها هستم، بنابراین توانستم از آن روی پاول که نقش او را بازی میکند استفاده کنم.” بریجز اضافه میکند: “آن تخم‌مرغ‌های کوچک عید پاک. من عاشق گنجاندنشان در لباس ها هستم، فقط برای اینکه اسپیلبرگ و خواهرانش متوجه شوند که تماس و ارتباط پدر و مادرشان کم شده است.” مارک بریجز، طراح لباس آمریکاییست که میتوانید او را از طراحیش در فیلم های The Artist، Phantom Thread و Inherit Vice شناخت که در دو فیلم اول برنده جایزه اسکار شد.

بریجز و شباهت سازی میشل ویلیامز

او یک هیجان و احساس خاص و منحصر به فردی نسبت به نقش مادر و بازی و خصوصیات میشل ویلیامز داشت. “من سعی کردم از یک جفت گوشواره مادرش روی میشل استفاده کنم، واقعا زیبا بودند، و خواهرش “سو” آنها را به من قرض داد و من آنها را در اختیار داشتم. او همچنین درمورد شباهت سازی این دو افزود: ” متأسفانه، آنها واقعاً فتوژنیک نبودند. آنها به نوعی از میشل منحرف می شوند. ما در واقع چیزی را دوست داریم که از عشق لیا به جواهرات فیروزه ای جنوب غربی الهام گرفته شده است. او جواهرات و چیزهایی را طراحی کرد، بنابراین ما چیزهایی پیدا کردیم که… بسیار زیبا و پیچیده بودند. بریجز توانست فیلم 8 میلی متری و عکس های خانوادگی را کنار هم قرار دهد. “عشق او به رنگ سفید، عشق او به مروارید، عشق او به یقه پیتر پن کاملا مشخص و مشهود است. چیزی که او می پوشد از دهه 50 و 60 تا آخرین صحنه تغییر می کند. ترازو به نوعی داستان گذر زمان را بیان می کند. او عاشق لباس های یک تکه و سرهم است و کلاً ما از این نوع لباس چند بار استفاده می‌کنیم. من لباسی را که او در تعطیلات می‌پوشید بازسازی کردم، یا عکسی از او در حال نواختن پیانو با آن لباس ارگاندی زرد رنگی دارم که او می‌پوشد.” بریجز از اینکه توانسته بود تماس تلفنی با خواهران اسپیلبرگ برقرار کرده و با سوال کردن از آنها به چند المان تعیین کننده دست یافته بود خوشحال بود. لیکن در نهایت میدانست که نباید تمام آنها را به صفحه نمایش منتقل کند. باید میفهمید که با توجه به روایت و داستان، جایگاهی در آن سکانس دارد یا خیر. مطلبی که خواندید بررسی طراحی صحنه و لباس در فیلم جدید اسپیلبرگ است که امیدواریم از خواندنش لذت برده باشید.