تهیهکننده مستقل، مغز متفکر و محور اصلی هر پروژه سینمایی است؛ کسی که ایده را به فیلم تبدیل میکند، منابع مالی را تأمین مینماید، مجوزهای قانونی را اخذ میکند، تیم را هدایت میکند و در نهایت اثر را به مخاطب میرساند. همه بدون وابستگی به نهادهای دولتی یا سازمانهای بزرگ سینمایی. در شرایط کنونی سینمای ایران، ظهور پلتفرمهای نمایش آنلاین، افزایش سرمایهگذاران خصوصی علاقهمند به حوزه فرهنگ و هنر، کاهش چشمگیر هزینههای تجهیزات دیجیتال، و باز شدن نسبی فضا برای آثار مستقل در گروه هنر و تجربه و جشنوارههای داخلی، فرصتهای بیسابقهای پدید آورده است.
در این مقاله یلووال مدیا، بهصورت گامبهگام و عملی، تمام مراحل ضروری تهیه کنندگی مستقل در ایران را بررسی خواهیم کرد.هدف این مقاله آن است که در پایان مطالعه، شما نقشه راه روشنی در اختیار داشته باشید و بدانید چه اقداماتی باید انجام دهید تا در بازه زمانی یک تا دو سال، نامتان بهعنوان تهیهکننده بر تیتراژ یک اثر سینمایی واقعی نقش ببندد.با ما همراه باشید.
تهیهکنندگی مستقل چیست؟
تهیه کننده مستقل کسی است که خارج از نظام استودیویی، فیلم تولید می کند. این جمله معنی کلمه تهیه کننده مستقل در لغتنامه است ولی بسیار تعریف ناقصی از این شغل است. تهیه کننده اولین و مهم ترین کسی است که وارد چرخه تولید و پخش فیلم می شود و همچنین آخرین کسی است که از این چرخه خارج می شود. او از اولین مراحل برنامه ریزی تا تمامی مراحل تولید، پخش و تبلیغات حضور دارد و آن را سرپرستی می کند. مهمترین وظایف تهیه کننده فیلم این است که بودجه تولید را کنترل کند، مطمئن شود فیلم مطابق با استانداردهای فنی و هنری ساخته شود و در نهایت پروژه ساخت در زمان مناسب به پایان برسد. در فیلم های مستقل، گاهی تهیه کننده نویسنده یا خالق اثر نیز میباشد.
از ایده تا فیلمنامه آماده سرمایهگذاری
همه فیلمنامه ها با یک ایده شروع می شوند. اما این فقط اولین و ابتدایی ترین قدم است. مرحله بعد پروش این ایده و تبدیل آن به یک داستان است که باید دارای این سه بخش باشد: شروع، نقطه اوج، و پایان. مرحله نگارش و آماده سازی فیلم نامه مرحله مهمترین بخش کل پروژه است. غالب پروژههای مستقل دقیقا اینجا شکست می خورند چون فیلمنامهشان «آماده سرمایهگذاری» نیست. سرمایهگذار خصوصی حداکثر ۱۰–۱۵ صفحه ابتدایی را میخواند؛ اگر تا صفحه ۱۰ قلاب نشود، منصرف می شود.
بودجهبندی و برآورد هزینه واقعی

اولین مرحله بودجه بندی، مشخص کردن تعداد عوامل و بازیگران است. ساخت فیلم یک کار گروهی است. حتی اگر همزمان در حال نویسندگی، کارگردانی و بازی در فیلم خود باشید، همچنان به گروهی با استعداد از متخصصان نیاز دارید تا به شما کمک کنند این کار را انجام دهید. همچنین باید هزینه مورد نیاز برای تجهیزات و لوکیشن ها را نیز به طور دقیق بررسی کنید. خبر خوب این که شما نیاز به خرید تجهیزات ندارید. تعداد زیادی استدیو وجود دارند که تجهیزات را به شما اجاره می دهند. همچنین هرچه لوکیشن های فیلم شما کمتر و عمومی باشد، هزینه های شما نیز کمتر خواهد شد.
صدور پروانه ساخت

فیلمنامه که آماده شد، باید تهیهکننده (مالک مادی اثر) درخواست کسب پروانه ساخت بدهد. برای این کار باید فیلمنامه را به همراه لیست عوامل پیشنهادی خود را به جامعه صنفی تهیهکنندگان ارایه دهد که با تایید شورا جهت صدور پروانه ساخت به شورای صدور پروانه ساخت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارائه میشود. اعضای این شورا پس از بررسیها در صورت صلاحدید، اجازه ساخت فیلم را صادر میکنند.
راههای تأمین مالی بدون سازمان سینمایی
اگر پس از دریافت پروانه ساخت نیاز به جذب سرمایه داشته باشد، باید برای فیلمنامه خود سرمایهگذار پیدا کنید. گاهی اوقات تهیهکنندگانی که مطمئن هستند فیلمنامهشان پروانه ساخت دریافت میکند، پیش از دریافت پروانه ساخت به فکر جذب سرمایهگذار هستند. گزینههای اولی که به ذهن هر سینماگری میرسد عناوینی آشنا چون سازمان فرهنگی هنری، مرکز گسترش سینمای مستند ، حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی و غیره می باشند. پیدا کردن یک سرمایه گذار خصوصی نیز یکی دیگر از راه ها می باشد.
پیشتولید و تولید
بعد از مرحله جذب سرمایه وارد مرحله پیش تولید می شوید. در این مرحله عوامل مورد نیاز خود را انتخاب می کنید. بازیگر، فیلمبردار، صدابردار، طراح صحنه و لباس، دستیار کارگردان، نورپرداز، مجری طرح و … همگی در این مرحله انتخاب میشوند. لوکیشن ها را انتخاب می کنید و اگر قرار است در فضای عمومی فیلم برداری انجام دهید، گرفتن مجوز را فراموش نکنید.
پس از این مرحله، حالا نوبت فیلم برداری است. بازیگران جلوی دوربین قرار می گیرند و تولید آغاز می شود.
پستولید مستقل

در سینما، پستولید همان مرحلهای است که یک فیلم معمولی را به یک اثر حرفهای و ماندگار تبدیل میکند. حتی بهترین پلانهای فیلمبرداریشده بدون تدوین دقیق، اصلاح رنگ حرفهای و طراحی صدا، تنها مجموعهای از تصاویر خام و بیروح هستند. تدوینگر ماهر با ریتمسازی درست، حذف اضافات و ایجاد پیوستگی احساسی، نفس تازهای به اثر میبخشد، در حالی که صداگذاری و میکس صدای باکیفیت (حتی در پروژههای کمبودجه) میتواند حس آماتور بودن را کاملا از بین ببرد و فیلم را به سطح استاندارد پلتفرمهای بزرگ و جشنوارهها برساند. به همین دلیل تهیهکنندگان حرفهای مستقل هیچگاه در پستولید صرفهجویی نمیکنند؛ چون میدانند مخاطب ایرانی امروز با شنیدن یک دیالوگ واضح و موسیقی درست جایگذاریشده، بلافاصله تفاوت یک کار جدی و حرفهای را با پروژههای خانگی تشخیص میدهد و همین تفاوت کوچک، سرنوشت اکران، فروش و اعتبار بلندمدت فیلم را رقم میزند.
دریافت پروانه نمایش

حالا که فیلم آماده نمایش شده، دوباره باید مورد نظارت قرار بگیرد تا مشکلی برای اکران عمومی نداشته باشد. باید نسخه نهایی فیلم خود را به شورای صدور پروانه نمایش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارائه کنید تا پروانه نمایش آن صادر شود. ممکن است کسب اجازه و پروانه نمایش با اصلاحات برخی صحنهها همراه باشد و همین اصلاحات ممکن است نسخه فیلم را کوتاه کند و در برخی موارد هم دوباره بساط فیلمبرداری را پهن کند که برخی سکانسها به فیلم اضافه شود. در نهایت فیلم با دریافت پروانه نمایش برای اکران عمومی در سینماهای کشور، صلاحیت قانونی پیدا میکند. حالا تصمیم با شما است که فیلم خود را به جشنواذه ها بفرستید، برای اکران در سینما آماده شوید یا از طریق شبکه های نمایش خانگی آن را پخش کنید.
اشتراک گذاری

