نگاهي به کتاب هاي حوزه سينما به مناسبت بيست و چهارم آبان روز کتاب و کتابخواني

سفري در سرزمين عجايب

خواندن کتاب اگر شبيه يک داستان باشد به گمانم شبيه ترين داستان به اين فعل خواستني، آليس در سرزمين عجايبِ لوئيس کارول است. هر خواننده اي با سفر در سرزمين عجايبي که در دست دارد به سمتي از آگاهي مي رسد که پيش از آن برايش پنهان بوده است. ما کتاب ها را بعد از پايان مي بنديم اما کتاب ها در ما ادامه پيدا مي کنند و مرور مي شوند. بيست و چهارم آبان ماه روز کتاب و کتابخواني است در اين نوشتار يلووال مديا به بهانه ي اين روز، مروري داريم به کتاب هاي حوزه ي سينما. اميد که همراهي کنيد.

تاريخ سينما

نشر مرکز کتابي در سال 1383 منتشر کرد به نام تاريخ سينما به تاليف ديويد بوردول و کريستين تامسون. کتاب چهار دوره ي سينما اعم از دوره ي آغازين، سينماي صامت متاخر، سينماي ناطق پس از جنگ جهاني دوم و دوران معاصر بررسي مي شود. و در اين چهار دوره دامنه فيلم هاي بلند داستاني، فيلم هاي مستند، فيلم سازي تجربي و آوانگارد و سينماي انيميشن بازبيني شده است و پرسش هايي مربوط به کاربرد رسانه ي فيلم، فعاليت رسانه فيلم و پي آمدهاي بين المللي اين دو فرآيند مورد توجه قرار گرفته اند. در اين کتاب تاريخ سينما به گونه اي ارائه شده که خواننده نيازمند دانش تخصصي در زيباشناسي و نظريه فيلم نداشته باشد.

سينما چيست

هر کسي به نظريه پردازي و نقد سينما علاقه دارد حتما بايد بخشي از نوشته هاي آندره بازن، منتقد فرانسوي را بخواند. يکي از بهترين منبع هاي نوشتاري و نظريه پرداري بازن در کتاب سينما چيست است. کتابي که بيشتر به سينماي کلاسيک پرداخته و استانداردي کم نظير در زمينه نقد فيلم محسوب مي شود. روش نقد آندره بازن منحصر به فرد است؛ او ابتدا به موضوع اصلي پرداخته و نظريه هاي مخالف را بيان مي کند و پس از رد آن ها به اثبات مي پردازد. اثبات عينيت سينما از رويکرد اصلي بازن در فصل هاي مختلف کتاب است. از ويژگي هاي نقدها و تحليل هاي او در سينما اين است که بازن به دور از عوام زدگي از عقايدش حرف مي زند که عامه ي مردم از درک آن ناتوانند.

درباره سينما

در مکزيک پيش از گابريل گارسيا مارکز هرگز کسي براي فيلم ها نقد ننوشته بود، او اولين کسي بود که در سالهاي 1954 تا 1955 براي روزنامه ي بوگوتا نقد سينمايي نوشت که بعدها کتاب درباره سينما مجموعه اي از مقاله هاي روزنامه ي بوگوتا شد. در آن زمان مارکز بيست و شش سال داشت. مارکز در اين مقالات به موارد همچون فيلم هاي عصر خودش مثل شورش در کشتي کين تا فيلم هاي هاليوود مانند جاني گيتار پرداخته است. در خلال اين مقاله ها علاقه ي شخصي مارکز به فيلم ها و شخصيت ها کاملا مشهود است.

شهرها و سينما

در کتاب شهرها و سينما سه بخش شهري _ سينمايي جهان بازبيني شده است جمهوري وايمار و برلين به سبب هنر مدرنيستي، لس آنجلس با فيلم هاي نوآور، و نهايتا در شهر عشق، پاريس موج نو فرانسه. هدف اصلي کتاب بازکاوي اين حقيقت است که چطور شهرهاي سينمايي و خيالي در بستر مقولاي ملي و جهاني، مدرنيته و پست مدرنيته و توليد و بازتوليد قدرت در پيوند با نژاد، طبقه، جنسيت و مهاجرت به تصوير در آيند. اين تصويرها وراي آن چيزي است در زندگي روزمره تجربه مي کنيم.

شناخت سينما

لوئيس جانتي نويسنده ي کتاب شناخت سينما استاد رشته هاي ادبيات و سينما در دانشگاه است. که علاوه بر انتشار کتاب و مقالات سالهاست به عنوان منتقد فيلم به صورت حرفه اي فعاليت مي کند. او در اين کتاب تلاش مي کند تا با ايجاد حساسيت هاي بصري در خواننده راه را به سوي هنر سينما و درک تجربه و لذت زيبايي شناختي هموار کند. او مي کوشد نشان بدهد که توجه و تاکيد بر مضامين راه درست درک فيلم نيست او از توضيح مقدماتي و فني سينما آغاز مي کند و سرانجام به تشريح نظريه هاي گوناگون و تفاوت سينما و ادبيات مي پردازد. نويسنده اطلاعاتي که در کتاب به دست مي دهد گاه با شواهدي از آثار تارکوفسکي، هيچکاک، آنتونيوني، پازوليني، کوروساوا، فورد، کازان، و ديگران همراه است.

کتاب را ايرج کريمي ترجمه و نشر روزنگار در 304 صفحه به چاپ رسانده است.

برگمان به روايت برگمان

کتاب برگمان به روايت برگمان مجموعه مصاحبه ي سه سينماگر است که با او گفتگو نشسته اند، اين کتاب تاليف استيگ بيورکان، تورسن مانس و يوناس سيما با ترجمه دکتر مسعود اوحدي از سوي انتشارات سروش منتشر شده است. هر سه اين مصاحبه کننده به اين حقيقت کاملا آگاه هستند که سخن گفتن از تجربه سينماي برگمان کار دشواري است؛ به همين دليل در پرسش هاي خود سينماگر بزرگ را به تامل در شخصيت انساني و هنري خود واداشته اند تا به اين وسيله سينماي او براي ما دست يافتني تر شود. برگمان به روايت برگمان هنوز مهمترين کتابي است که درباره اين کارگردان بزرگ نوشته شده است.

مجموعه آثار استانیسلاوسکی

جلد اول اين مجموعه آماده سازي هنرپيشه است، آمادگي دروني که يک بازيگر بايد پيدا کند تا بتواند نقشي را که به طور کامل بايد کشف کند، بررسي کند.

جلد دوم شخصيت سازي است، در مورد تکنيک هاي بيروني بازيگري بحث مي کند: استفاده از بدن، حرکت، واژه سازي، آواز، بيان و کنترل.

جلد سوم نقش آفريني که درباره مقدماتي که قبل از اجراي واقعي ضروري است را با بحث هاي گسترده اي درباره اتللوي شکسپير و بازرس گوگول و شخصيت امان از عقل توصيف مي کند. در واقع پيشرفت يک شخصيت را از ديد سه نمايش متضاد بررسي مي کند. اين سه جلد کتاب بايد در قفسه هر بازيگري وجود داشته باشد در اين سه جلد استانيسلاوسکي نشان مي دهد که چگونه داستان را از نظر بازيگر بازگو کنيم، چگونه زندگي دروني ايجاد کنيم و چگونه مي توان تجربيات خود را جستجو کرد تا با موقعيت شخصيت ارتباط برقرار کند.

پازوليني از زبان پازوليني

کتاب پازوليني از زبان پازوليني متن گفتگويي است که جان هيليدي روزنامه نگار و منتقد ايرلندي-انگليسي که در سال 1968 در رم با پيرپائولو پازوليني انجام داده است. در اين گفت و شنود خط اصلي زندگي خصوصي پازوليني و کارنامه ي حرفه اي و شخصيت هنري او معرفي شده است و نظرياتش درباره سينما از ديدگاه زبان شناسي معاصر و جهان بيني و بنيادهاي فکري او بيان شده است.

کتاب را نشر کلبه کتاب در 248 صفحه تنظيم کرده است و ترجمه بر عهده‌ي علي اميني نجفي بوده است.