5 نکته در عکاسی مد و فشن: هر آنچه که باید بدانید

برای شروع مبحث عکاسی مد و فشن بگذارید با خاطرات شروع کنیم.

سال هفتاد و دو بود هنگامه ی رفتن به عروسی پسرخاله ی پدرم که من با پیله ی شلوار آشنا شدم. آشنایی این طور اتفاق افتاد که یکی از پنج پیله ی شلوار پدرم زیر داغی اطو سوخت. و من در آن مجلس وظیفه داشتم طوری پدرم را همراهی کنم که پیله سوختگی شلوارش را کسی نبیند.

در همان سال ها بود که مد را شناختم و فهمیدم پیله شلوار بابا و شوهرخاله و عمو مد بوده است و لابد بابا حق داشته خجالت بکشد چون مدش سوخته بود. در ادامه ی کنجکاویم مدهای بیشتری پیدا کردم مثل طاق موهای دختر عمه ها یا گشادی مانتو زن همسایه و مامان.

خاله که آلامد تر از همه بود وقتی سینما می رفتیم، روسری و مانتو و شلوار و کیف و کفش اش همگی یک رنگ بود، این طوری بود که من با آدم های مدبالا هم آشنا شدم آدم هایی که با عطر و رنگ لباسشان نگاه مردم سمتشان می چرخید. حدود سی سال بعد به کمک رسانه ها، فراوانی پوشیدنی ها و ورود عکاسی مد و فشن به ایران کمک کرد صفت “مد بالا” کمرنگ شود هر کسی بتواند به اقتضای بودجه و سلیقه اش سبک خودش را در انتخاب پوشاک پیدا کند.

یحتمل ما این روزها در سال های ابتدایی ورود عکاسی فشن و مد به ایران هستیم و جای تجربه کردن، دیدن و آموختن از روی دست بزرگ عکاسان این عرصه در جهان برای ما باز است. اگر علاقه مندید کمی درباره ی ژانر جذاب عکاسی مد و فشن بیشتر بدانید با این مقاله یلووال مدیا همراه باشید

شروع مد و عکاسی

نزدیک به صد و پنجاه سال پیش عکاسی مد از پاریس شروع شد، گفته شده که دختران اشراف زاده یا رقصنده ها با لباس ها، جواهرات و کفش های قیمتی جلوی دوربین عکاسان قرار گرفتند این بانوان برای اولین بار به عنوان مدل معرفی شدند و تاریخ ژانر عکاسی مد با ایشان رقم خورد. تا اینکه عکاسان تغییر رویه دادند و  تصمیم گرفتند از بازیگران به عنوان مدل استفاده کنند.

یکی از بازیگرانی که روبروی دوربین عکاسان آن زمان قرار گرفت سارا برنهارت بود. پس از آن عکاسان مدل های تمام وقت را مورد استفاده قرار دادند اما هیچ کدام از عکس ها وارد بازار مد نشده بودند تا این که بعد از اختراع دستگاه چاپ هافتن عکس ها در مجلات مد چاپ شدند.

انواع عکاسی مد

عکاسی مد چهار سبک مختلف و مجزا دارد که هر کدام از این سبک ها با دیگری کارکرد و تفاوت بسیار دارد:

عکاسی مد کاتالوگ

قطعا این سبک مورد علاقه تولید کننده های پوشاک، کفش و کیف است. این سبک از عکاسی مد بیشتر در فضای استودیویی گرفته می شود و سادگی فضا بدون دکور خاص معمولا یکی از نشانه های این سبک است. نورپردازی در عکاسی فشن کاتالوگ با هدف روشن کردن و نمایان سازی تمام نقاط سوژه و جنس و بافت پارچه  انجام می شود. در این سبک بسیار اهمیت دارد که عکاس، پوشاکی که به تن مدل است را در پوزیشن هایی قرار دهد که طرح، مدل و سایز لباس کاملا مشخص باشد.

عکاسی مد عالی

این سبک را برندهای مطرح و شناخته شده به خود اختصاص داده اند. برعکس عکاسی مد کاتالوگ در این سبک عوامل و کاردان های متعددی هر کدام یک گوشه ی کار را می گیرند تا یک پروژه عکاسی به انجام برسد. مدل های این سبک معمولا از بین سلبریتی های سینمایی و سوپر مدل های مشهور انتخاب می شوند.

برعکس سادگی در مد کاتالوگ در این سبک فضاسازی و اکسسوار محیط فضای جذابی برای بیننده ایجاد می کند. نورپردازی های خاص، لباس های نامتعارف، لوکیشن های ویژه، میک آپ و پوزهای متفاوت از خصوصیت های این سبک است که هدف بالاترین سطح از جلب توجه انسان است که در نتیجه ی این ویژگی ها عکس های اغراق آمیزی خواهیم داشت.

عکاسی مد خیابانی

بهتر است قبل از گفتن از این مد عکاسی که یکی از جدیدترین انواع عکاسی است، واژه ی کژوال را که به تازگی زبان ما هم راه پیدا کرده معنی کنیم؛ کژوال سبکی در پوشش لباس است که طیف گسترده ای از پوشیدنی ها را با معیار روزمره بودن و راحتی شامل می شود. در عکاسی مد خیابانی که یکی از اهدافش نشان دادن فرهنگ و پوشش یک منطقه است، غالبا سوژه لباس های کژوال و سبک زندگی شیک و راحت است.

این عکس ها در فضایی خارج از استودیو تهیه می شوند، فضاهای شهری مثل خیابان ها، پیاده رو ها، نمای ساختمان ها و مراکز تاریخی و فرهنگی. عکاسی مد خیابانی به لحاظ بالا بودن میزان الگو برداری بیشترین تاثیر را روی جوانان دارد. این سبک در تلاش است همه چیز را ساده و طبیعی و نشان دهد، بنابراین برای نورپردازی معمولا از نور طبیعی روز استفاده می شود.

عکاسی مد ادیتوریال

عکس هایی که برای استفاده از مجله های مخصوص مد گرفته می شود عکاسی مد ادیتورال است. این سبک از عکاسی از دو جهت از دیگر سبک ها متمایز هستند؛ اول اینکه هدف از عکاسی مد ادیتورال تجارت و فروش محصولات نیست. دوم این که عکس های مد ادیتورال قالبا روایتگر داستانی هستند که به وسیله فضای عکس ها تعریف می شوند.

روایت یک داستان به وسیله ی یک ایده آن هم در یک عکس اصلا کار راحتی نیست. ایده ها در این سبک نقش بسیار مهمی دارند هر چه ایده پخته تر باشد خروجی عکس ها قوی تر خواهد بود. برای این سبک فضای خاصی تعریف نشده، در استودیو یا فضای باز و با توجه به ایده ها می توان مکان عکاسی را انتخاب کرد.

عکاسی فشن در واقع نقل کننده ی فرهنگ و دغدغه ی روزمره ی مردم هر کشور است که با استفاده از مدل زن و مرد محصولات به نمایش در می آیند. اما متاسفانه به دلیل محدودیت های حاکم در کشور ما این سبک  عکاسی که بسیار پر کار و درآمد زاست مهجور مانده و اغلب عکاسانی که در این حوزه فعالیت دارند از استانداردهای جهانی فاصله ی زیادی دارند. این سبک عکاسی اگر اجازه ی جولان داشت واسطه ی مناسبی بود برای معرفی فرهنگ ایرانی و پوشش های محلی سطح کشور.