دروغ هوش مصنوعی در اسکار: نپرس، نگوی

بسته خبری

آکادمی علوم و هنرهای سینمایی (اسکار) بارها و بارها موضع ثابت خود را درباره هوش مصنوعی تکرار کرده است: این‌که استفاده از آن در فیلم‌سازی «نه به شانس اسکار یک فیلم کمک می‌کند و نه به آن لطمه می‌زند». در نگاه اول، این موضع خنثی و حتی سنجیده به نظر می‌رسد. اما خنثی‌بودن، خود یک انتخاب است؛ و انتخابی پیامددار. این موضع‌گیری در واقع جبهه‌ای تازه در نبرد بر سر این پرسش می‌گشاید که «مؤلف انسانی» دقیقا به چه معناست. زیرا اسکارها با آینده‌ای فرضی که هوش مصنوعی آن را شکل داده باشد روبه‌رو نیستند؛ آن‌ها همین حالا نیز در حال داوری درباره فیلم‌هایی هستند که در چارچوب‌های این فناوری ساخته شده‌اند. آکادمی با خودداری از ترسیم خطوط شفاف‌تر، جوایز امسال را به نوعی همه‌پرسی تبدیل کرده است درباره این‌که هالیوود تا چه اندازه حاضر است کمک ماشین را به‌عنوان دستاورد انسانی به رسمیت بشناسد. در ادامه این مقاله یلووال مدیا، این خبر را با جزئیات بیشتر بررسی کرده ایم. با ما همراه باشید.

استفاده از هوش مصنوعی در نامزدهای اسکار

دستورالعمل رسمی آکادمی در این باره چنین است:«در ارتباط با هوش مصنوعی مولد و سایر ابزارهای دیجیتالی که در ساخت فیلم به کار می‌روند، این ابزارها نه به شانس نامزدی کمک می‌کنند و نه به آن آسیب می‌زنند. آکادمی و هر شاخه، هنگام انتخاب فیلم شایسته دریافت جایزه، دستاورد را با در نظر گرفتن این‌که تا چه اندازه یک انسان در قلب فرایند مؤلفه خلاق قرار داشته است، ارزیابی خواهند کرد.»

مدعیان اصلی اسکار بهترین فیلم امسال «یک نبرد پس از دیگری» و «گناهکاران» هستند؛ دو فیلم بسیار متفاوت که با این حال یک ویژگی تعیین‌کننده مشترک دارند: هر دو در صنعتی ساخته شده‌اند که هوش مصنوعی از پیش بخشی از هوای تنفسی آن است، حتی وقتی کسی زحمت اشاره به آن را به خود نمی‌دهد. هیچ‌یک از تهیه‌کنندگان این فیلم‌ها مجبور نشده‌اند روندهای کاری مبتنی بر هوش مصنوعی را افشا کنند. و همین سکوت، شاید گویاترین داده‌ی موجود باشد.

فیلم یک نبرد پس از دیگری و Ai

یک نبرد پس از دیگری را در نظر بگیرید. این فیلم به خاطر بازی‌ها، ظرافت‌های فنی و خویشتن‌داری کلاسیکش تحسین شده است؛ دقیقا همان کیفیت‌هایی که آکادمی آن‌ها را نشانه‌های «مؤلف‌بودن انسانی» می‌داند. اما کمتر کسی درباره ابزارهای پس‌تولیدِ مبتنی بر هوش مصنوعی صحبت می‌کند که به احتمال زیاد برای پاک‌سازی دیالوگ‌ها، تراز خودکار صدا، تثبیت تصویر و افزایش بهره‌وری تدوین، که زمان‌بندی و هزینه‌ها را فشرده می‌کند، به کار رفته‌اند. و چرا باید چنین شود؟ این‌ها امروزه در سراسر سینما، از جمله پروژه‌های مؤلفانه و پرستیژی، کاملا استاندارد شده‌اند. گرچه هیچ نماینده‌ای از یک نبرد پس از دیگری به درخواست اظهار نظر پاسخی نداده است.

یادگیری ماشین در گناهکاران

گناهکاران فیلمی ماکسیمالیستی، از نظر فنی بسیار جاه‌طلبانه و پرجایزه‌ترین اثر سال است که با عدد خیره‌کننده ۱۶ نامزدی پیش می‌تازد. در محافل خصوصی، آن را نمونه‌ای شاخص از فیلم‌سازی معاصر استودیویی می‌دانند؛ جایی که پیش‌تصویرسازی، ابزارهای برنامه‌ریزی و روندهای پس‌تولیدِ مبتنی بر هوش مصنوعی امری بدیهی تلقی می‌شوند. بازی خیره‌کننده مایکل بی. جردن در نقش دوقلوها، که به‌درستی با نامزدی بهترین بازیگر مرد پاداش گرفت، با کارهای پیشرفته جلوه‌های ویژه صیقل داده شد.

در فیلم گناهکاران از یادگیری ماشین (ML) برای کمک به جلوه‌های بصری استفاده شده است.  خصوصا برای تکثیر شخصیت‌ها، ردیابی چهره و بهبود اجرای نقش‌های دوگانه مایکل بی. جردن، نه برای تولید محتوای هوش مصنوعی. شرکت Rising Sun Pictures  از ابزار اختصاصی خود به نام REVIZE  برای جایگزینی پیشرفته چهره استفاده کرد، در حالی که یک سیستم سفارشی ۱۲ دوربینه به نام «هالو» داده‌های ۳۶۰ درجه را ثبت می‌کرد تا اجراهای جردن روی بدل بدنی منتقل شود.

بنابراین می توان گفت سوال اصلی تغییر کرده است. فیلم‌ها می‌توانند چندین نامزدی اسکار کسب کنند، بی‌آن‌که از رأی‌دهندگان آکادمی خواسته شود در نظر بگیرند آیا هوش ماشین به کارآمدتر، صیقلی‌تر یا رقابتی‌تر شدن آن‌ها کمک کرده است یا نه. آکادمی بازخواست نمی‌کند. کمپین‌ها تصمیم می‌گیرند چه مقدار اطلاعات داوطلبانه ارائه دهند. نپرس، نگو.

منبع: وبسایت theankler