چند نکته جذاب و خواندنی درباره زندگی خصوصی اینگمار برگمان

اینگمار برگمان، از نظر بسیاری از اهالی فیلم و سینما یکی از بزرگترین کارگردانان و فیلمسازان قرن بیستم است. او در صنعت فیلم سوئد و همچنین در عرصه جهانی فیلم از جایگاه ویژه ای برخوردار است. برگمان در کارنامه حرفه ای طولانی و پربار خود بیش از 40 فیلم را کارگردانی کرده است که سه فیلم او برنده اسکار شدند. رئالیسم آن چیزی است که او به دنبال انتقال آن از طریق فیلم هایش بود. او فیلم هایش را بر اساس مضامینی می ساخت که مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.

تکنیک های برگمان استثنایی و پیشگامانه بود و همچنین تصور رایج مردم را در مورد فیلم و کارکترهای درون فیلم ها تغییر داد. فیلم‌های برگمان با موضوعات متنوعی سروکار دارند و تحولی دائمی را در سبک و موضوع آثارش منعکس می‌کنند. بنابراین هیچ یک از فیلم‌های او تکراری نبودند و هرگز با خطر تبدیل شدن به یک فیلم کلیشه ای برگمانی روبه‌رو نشدند. امروزه فیلم‌های او بسیار مورد توجه فیلمسازان در تمام نقاط جهان قرار گرفته اند و سبک برگمان به یک مکتب فیلم سازی تبدیل شده است. در این مقاله یلووال مدیا به سراغ نکاتی جذاب و خواندنی از زندگی شخصیت افسانه ای سینما و تئاتر رفته ایم. با ما همراه باشید.

دوران کودکی و نوجوانی

• برگمان در خانواده ای سختگیر لوتری متولد شد. پدرش اریک برگمان کشیش لوتری و مادرش کارین پرستار بود.
• او در نه سالگی به دنیای فیلم علاقه مند شد و یک فانوس جادو خریداری کرد. فانوس جادو نام دستگاهی است که مانند یک پروژکتور، تصاویر نقاشی شده یا عکس‌های ثبت شده را به وسیله یک منبع نور مصنوعی بر روی پرده به نمایش می‌گذارد. این وسیله در قرن ۱۷ و احتمالاً توسط یک کشیش آلمانی به نام آتاناسیوس کرشر اختراع شد.
• برگمان در سال 1937 برای تحصیل در رشته هنر و ادبیات به کالج دانشگاه استکهلم رفت و همچنین وارد گروه تئاتر شد. او نتوانست کالج را به پایان برساند اما یک نمایشنامه و یک اپرا نوشت که به او کمک کرد به عنوان دستیار کارگردان در یک تئاتر کار کند.

زندگی حرفه‌ای

• در سال 1942 نمایشنامه «مرگ کاسپار» را نوشت و کارگردانی کرد. این نمایش مورد توجه «AB Svensk Filmindustri»، که یک شرکت تولید فیلم سوئدی بود قرار گرفت و به او پیشنهاد کار داده شد.
• به عنوان کارگردان، موفقیت او در صنعت فیلم با فیلم «عذاب » در سال 1944 اتفاق افتاد که در آن برگمان دستیار کارگردان آلف خوباریا بود.
• او با فیلم «لبخندهای یک شب تابستانی» در سال 1955 به شهرت جهانی دست یافت و این فیلم نامزد دریافت نخل طلای کن در سال 1956 شد.
• در سال 1957 فیلم دیگری به نام «مهر هفتم» به کارگردانی او نامزد دریافت نخل طلای کن شد. در دو دهه بعدی شاهد کارگردانی فیلم های پرفروش توسط او بودیم و او به یکی از پرطرفدارترین کارگردانان این صنعت تبدیل شد.
• او در سال 1966 با «پرسونا» که از نظر خود او شاهکار، آمد. این فیلم مورد توجه منتقدان قرار گرفت و به عنوان یکی از آثار هنری بزرگ قرن بیستم شناخته می شود.
• به غیر از فیلم های سینمایی، برگمان در سال 1973 مجموعه تلویزیونی بسیار معروف «صحنه های ازدواج» را نوشت و کارگردانی کرد.
• او در سال 1975 نسخه ای سینمایی از اپرای «فلوت سحرآمیز» موتزارت را تولید کرد که اولین فیلم ساخته شده برای تلویزیون شد.
• کار برگمان در صنعت فیلم سوئد زمانی که در سال 1976 به دلیل فرار مالیاتی دستگیر شد به پایان رسید. پس از این ماجرا تصمیم گرفت از فیلمسازی در سوئد کناره گیری کند و به سمت کارگردانی فیلم های آمریکایی رفت.
• در سال 1977 فیلم درام آمریکایی -آلمان غربی «تخم مار» و در سال 1978 فیلم درام نروژی «سونات پاییزی» را کارگردانی کرد.
• در سال 1982 او اعلام کرد که «فانی و الکساندر» آخرین فیلم سینمایی او خواهد بود. پس از آن فیلم های ویژه تلویزیون را کارگردانی می کرد و فیلمنامه می نوشت. اما در سال 2003 یک فیلم دیگر به نام «ساراباند» را کارگردانی کرد که آخرین فیلم او بود.

آثار مهم برگمان

• فیلم تمثیلی و دلهره آور او «چشمه باکره» که بر اساس مضامین استثمار و عدالت اخلاقی است برنده جایزه اسکار شد. میزان این فیلم در گیشه 700000 دلار بود و همچنین الهام بخش فیلم ترسناک آمریکایی «آخرین خانه در سمت چپ» محصول 1972 بود.
• برگمان در سال 1961 فیلم «همچون در یک آیینه» را کارگردانی کرد که در سال 1962 برنده جایزه اسکار نیز شد.
• یکی دیگر از فیلم های معروف او «فانی و الکساندر» بود که در سال 1984 چهار جایزه اسکار را با فروش 6 میلیون و 783 هزار و 304 دلار در گیشه دریافت کرد.

جوایز و دستاوردها

• «چشمه باکره» ساخته برگمان یک فیلم استثماری-ترسناک محصول 1960، برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان شد.
• فیلم «همچون در یک آیینه» او که در سال 1961 اکران شد، جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان را دریافت کرد.
• فیلم «فانی و الکساندر» نیز برنده جایزه اسکار شد. «فانی و الکساندر» علاوه بر برنده شدن اسکار بهترین فیلم خارجی، سه جایزه اسکار دیگر را نیز از آن خود کرد.

زندگی شخصی و مرگ

• اولین همسر برگمان، السه فیشر، طراح رقص و رقصنده بود که در مارس 1943 با او ازدواج کرد. این زوج یک دختر به نام لنا برگمان داشتند که در همان سال به دنیا آمد. آنها در سال 1945 طلاق گرفتند. طراحی صحنه‌های رقص در فیلم «مهر هفتم» توسط او انجام شده است.
• همسر دوم او الن لوندسترم، طراح رقص و کارگردان سینما بود که در سال 1945 با برگمان ازدواج کرد. او مادر چهار فرزند برگمان به نام های اوا، جان، متس و آنا بود و در سال 1950 از او جدا شد.
• در سال 1951 با گان گروت، روزنامه نگاری که پسرشان اینگمار برگمن جونیور را در سال 1951 به دنیا آورد، ازدواج کرد. گروت در 1959 از برگمان جدا شد.
• در سال 1959 با کوبی لارتی که یک پیانیست کنسرت بود ازدواج کرد و در سال 1962 صاحب یک پسر به نام دانیل برگمن شد. این زوج در سال 1969 از هم جدا شدند.
• اینگرید ون رزن پنجمین همسر او بود که در 11 نوامبر 1971 با او ازدواج کرد. او در 20 مه 1995 در سن 65 سالگی بر اثر سرطان معده درگذشت. این زوج صاحب یک دختر به نام ماریا ون رزن شدند.
• اینگمار برگمان در 89 سالگی در خواب درگذشت. روزی که این کارگردان و فیلمساز افسانه ای سوئدی درگذشت، میکل آنجلو آنتونیونی دیگر فیلمساز و کارگردان بزرگ دیگر ایتالیایی نیز درگذشت.

سخن آخر

اینگمار برگمان در طول عمر 89 ساله خود بیش از 60 فیلم و مستند را برای اکران سینمایی و نمایش تلویزیونی کارگردانی کرد که نویسنده بیشتر آنها نیز خودش بود. بیشتر فیلم‌های او در سوئد فیلم برداری شده اند و پس از سال 1961 بیشتر فیلم برداری هایش در جزیره فارو انجام می شد. او همچنین به موازات کار سینمایی اش در تئاتر نیز فعال بود و بیش از 170 نمایشنامه را کارگردانی کرد.

منبع: وبسایت The famous people