نگاهی به طراحی صحنه ی بی نظیر فیلم الویس

زندگی پر زرق و برق پادشاه راک اند رول

موسیقی راک اند رول برای متولدین دهه ی هفتاد و بعد از آن، یادآور خاطرات خاصی نیست. نوجوانی ما گره خورد با رپ های ایرانی که هیچ شباهتی به ریشه و مفهوم موسیقی رپ نداشتند! ولی برای متولدین دهه ی پنجاه و اوایل شصت، راک اند رول یک نوستالژی جذاب به شمار می آید. سبکی که اگر طرفدار آن بودید و یا حتی وانمود می کردید که از آن لذت می برید، در مسیر باکلاس بودن پیشرفت زیادی می کردید. برای طرفداران این سبک موسیقی، ترکیب چهره ای جذاب و خاص و تیپ و استایل منحصر به فرد و پر زرق و برق یادآور یک شخص است: الویس پریسلی، پادشاه راک اند رول!

الویس پریسلی از 1956 تا 1973 یکی از مهم ترین و جنجالی ترین خواننده های آمریکایی به شمار می آمد و به غیر از کسب جوایز متعدد، توانست رکورد جهانی گینس را به‌عنوان پرفروش‌ترین موسیقی‌دان تک‌خوان در تاریخ  از آن خود کند. الویس پریسلی یکی ار مهم ترین نمادهای فرهنگی قرن بیستم به شمار می آید. نمادهای فرهنگی مهم اغلب با مکان‌های خاصی مرتبط می‌شوند، مثل شهرهایی که در آن بزرگ شده‌اند، خانه‌هایی که در آن زندگی کرده اند و مکان‌هایی که رفت و آمد داشته اند.

وقتی به الویس پریسلی فکر می کنید، نه تنها به استعداد باورنکردنی پادشاه راک اند رول، بلکه به ملک گریسلند، هتل بین المللی سابق لاس وگاس و باشگاه handy در ممفیس نیز فکر می کنید (حتی برخی از طرفداران دو آتشه ممکن است حتی در مورد جن زده شدن او در آپارتمان قدیمی اش شنیده باشند). بنابراین برای تولید فیلم بیوگرافیک الویس (Elvis) اثر باز لورمن، برای کاترین مارتین (طراح صحنه) و تیم اش حیاتی بود که فضاهایی را که به نوازنده شکل داده بود (و بالعکس) زنده کنند. در این مقاله ی یلووال مدیا نیز به بهانه ی اکران این فیلم که با استقبال بی نظیری رو به رو شده است، سراغ این موضوع مهم رفته ایم: تیم طراحی صحنه چگونه زندگی الویس پریسلی را بازآفرینی کرده اند؟

از گتسبی بزرگ تا الویس

نزدیک به 10 سال از انتشار شاهکار باز لورمن به نام گتسبی بزرگ می گذرد و چه کسی می تواند آن را فراموش کند؟ لئوناردو! کری! لباس های پرادا! سبک فیلمسازی منحصر به فرد و فوق العاده لورمن فوراً قابل تشخیص است و به سادگی بیننده را مجبور می کند که فکر کند چطور این ها را ساخته اند؟

مشخصا پاسخ این است: به آرامی! اکنون، نزدیک به یک دهه بعد، آخرین فیلم بلند لورمن، الویس، به بررسی یکی از نمادین ترین و فراموش نشدنی ترین ستاره های قرن بیستم می پردازد. در یک فیلم بیوگرافیک که از جنگل‌های گرد و خاکی جنوب تا مراحل نئون‌آلود و نفس‌گیر دهه 1970 لاس‌وگاس را در بر می‌گیرد، لورمن با فیلمی خیره‌کننده بازگشته است که از نظر بصری به اندازه گتسبی جذاب است. هنر او در گتسبی اسکار بهترین طراحی صحنه و لباس را برای او به ارمغان آورد، و ما تعجب نخواهیم کرد اگر او این بار نیز جوایز مشابهی را کسب کند.

بازآفرینی گریسلند به سبک الویس

فیلمبرداری کامل این فیلم در کوئینزلند استرالیا، نیازمند یک بازسازی دقیق بود، به خصوص در زمان ساخت گریسلند. تیم طراح صحنه تحقیقات خود را با چندین بار بازدید از املاک واقعی ممفیس، بررسی طرح‌های اصلی از طریق آرشیو گریسلند و تجزیه و تحلیل عکس‌های باقی مانده انجام داند. در واقع لورمن می خواست که به شهرت رسیدن سریع الویس و داستان موفقیت او در طراحی محل زندگی اش به خوبی منعکس شود.

هنگامی که این ملک برای اولین بار در فیلم نشان داده می شود، یک دامداری است، مشابه زمانی که الویس در دهه 50 به آنجا نقل مکان کرد. فضای داخلی خانه دارای دیوارهای آبی و پوشیده شده با فرش قرمز است. مارتین، طراح صحنه و لباس فیلم، می گوید: «ما به اندازه کافی خوش شانس بودیم که سرپرست موزه، انجی، ما را به اطراف گریسلند برد و توانستیم داخل کمدها را ببینیم. مقداری از آن رنگ آبی خاص در کمدها وجود داشت، بنابراین ما توانستیم نمونه برداری کنیم و رنگ مرود نظر را بسازیم».

نماد خوش شانسی الویس

عنصر اصلی دیگر در طراحی صحنه، محوطه سازی بود. زمین اطراف خانه در ابتدا نسبتا خالی است. اما با ثروتمندتر شدن الویس باغچه های پر از گل و گیاه، شیرهای سنگی و پیاده رو ها به محوطه اضافه می شوند. فضای داخلی نیز به شکلی که امروزه گریسلند را می‌بینیم،  با پالت رنگی آرامش‌بخش‌تر، تزئینات فلزی و شیشه‌های رنگی با نقوش طاووس تغییر می کند. در واقع با این تغییرات مخاطب به آسانی سیر موفقیت و به شهرت رسیدن الویس را درک می کند.

استفاده از نقش طاووس نیز ایده ی خود الویس بود. پس از حضور در برنامه ویژه بازگشت در شبکه ی NBC در سال 1968، پریسلی شیفته طاووس ها شد (علامت تجاری شبکه). و با این باور که آنها خوش یمن هستند، طرح طاووس را در یک جفت پنجره شیشه ای رنگی به عنوان جداکننده در اتاق نشیمن گریسلند به کار برد.

سوگواری برای مادر

بسیاری از مبلمان خانه به صورت سفارشی در استرالیا ساخته شده بودند، به عنوان مثال یک مبل بسیار بزرگ که جز اثاثیه ی مهم خانه ی الویس بود. باقی لوازم نیز خریداری و برای رسیدن به همان شکل و ظاهر تغییر داده شدند. هرچند گاهی تفاوت های جزئی وجود دارد، از جمله کاغذ دیواری قدیمی در کمد مادر الویس. در صحنه ای که الویس برای مرگ مادرش سوگواری می کند این کاغذ دیواری را می بینیم. در واقع این تصمیم لحظه آخری بود لورمن بود که نه تنها فیلم برداری را در آن کمد انجام دهند، بلکه دیوارهای سفید واقعی را با کاغذدیواری ای که در دست داشتند، بپوشانند. این صحنه به سرعت در 20 دقیقه نمایش داده شد تا صحنه احساس تنگناهراسی و محصور کننده‌تری القا کند، بنابراین مخاطب می توانست ارتباط الویس با مادرش را بهتر احساس کند.

پادشاه راک اند رول یا کلکسیونر

طراحی فضای داخلی شخصیت محور تنها مورد در چک لیست طراحان صحنه نبود. تمایل پریسلی به خودرو نیز نقش مهمی در این زمینه ایفا کرده است. مجموعه خودروهای ارزشمند پادشاه راک اند رول شامل تمام خودروهای کلاسیک آن دوره مانند فلیتوود کادیلاک به رنگ آدامس حبابی صورتی و رولز رویس فانتوم بود. در مجموع حدود 300 خودرو و دوچرخه از کلکسیونرهای خودرو در کوئینزلند تهیه شد.

اتاقی برای پادشاه

در طول فیلم، لوکیشن های به یاد ماندنی دیگری را نیز می بینیم. مانند شهرک تاریخی سیاه‌پوستان در توپلو، می‌سی‌سی‌پی که الویس در آن بزرگ شده بود. یکی از جذابترین لوکیشن ها نیز اتاق هتل بین المللی الویس است. این اتاق به گونه ای طراحی شده بود که شبیه یک قفس طلایی باشد و رو به منظره بسیار خاص از لاس وگاس ساخته شده. آغشته به رنگ‌های جواهری پررنگ، روکش‌های مخملی، تزئینات فلزی و پارچه‌های طرح‌دار است. اگرچه این فضا بازسازی شده بود ولی کاملا احساس تعلق به الویس را القا می کرد.

به عقیده ی مارتین، طراح صحنه و لباس فیلم، الویس یک استایلیست فوق‌العاده بود، زیرا کسی به او کمک نمی‌کرد و او خودش مسئول دکوراسیون گریسلند بود. بنابراین چه از طرفداران راک اند رول و الویس باشید و چه فقط یک علاقه مند به دنیای سینما و طراحی صحنه، این فیلم باورنکردنی قطعا ارزش دیدن را دارد.