مقایسه تفصیلی مدلینگ فشن و مدلینگ تجاری

از صحنه های فشن شو تا بیلبوردهای تجاری

در دنیای مدلینگ، مدل‌ها می‌توانند در حوزه های مختلفی فعالیت کنند. مدلینگ فشن و تجاری دو مورد از برجسته ترین و پرطرفدارترین زمینه ها هستند. در حالی که ممکن است مشابه به نظر برسند، اما از نظر مهارت های مورد نیاز، فرصت های شغلی و انتظارات کلی تفاوت های قابل توجهی دارند. مدلینگ فشن و مدلینگ تجاری دو حوزه مدلینگ متمایز هستند که محبوبیت آن ها در جهان به طور پیوسته در حال رشد است. از هالیوود گرفته تا میلان، هر دو نوع مدل، روی جلد مجلات خودنمایی می کنند و مهارت‌های خود را به نمایش می‌گذارند. چنین مدل هایی همیشه به عنوان هنرمندانی خلاق شناخته می شوند و در عین حال منبع الهام طراحان نیز هستند. اما تفاوت این دو نوع مدلینگ در چیست؟

جای تعجب نیست که بیشتر مردم نمی‌دانند مدل‌های فشن و تجاری با پیشینه‌ و تجارب بسیار متفاوتی وارد این صنعت می شوند. در این مقاله یلووال مدیا به این دو بخش مجزا در صنعت مدلینگ پرداخته و تفاوت های آن ها را بررسی کرده ایم. برای آشنایی با انواع مختلف مدلینگ، الزامات هر کدام و تفاوت های اصلی بین مدلینگ فشن و تجاری، با ما همراه باشید.

تعریف مدلینگ فشن

مدلینگ فشن در درجه اول بر نمایش لباس‌ها و اکسسوری‌های طراحان روی سن، مجلات یا پوسترهای تبلیغاتی متمرکز است. مدل‌های فشن با برندهای لوکس، طراحان و کمپانی های مد کار می‌کنند و اغلب در رویدادهای معتبر مانند هفته مد شرکت می‌کنند. این نوع مدلینگ به دلیل الزامات فیزیکی سخت و نیاز مدل ها برای حفظ فیزیک خاص بدن شناخته شده است.

تعریف مدلینگ تجاری

مدلینگ تجاری بر تبلیغ و معرفی طیف گسترده ای از محصولات و خدمات در تبلیغات چاپی، دیجیتال و پخش متمرکز است. هدف مدل‌های تجاری جلب توجه مخاطبان گسترده و ایجاد ارتباط با مصرف‌کننده است. مدلینگ تجاری به طور کلی از نظر ظاهر فیزیکی فراگیرتر است و طیف وسیع‌تری از فرصت‌ها را برای مدل‌هایی در سنین، تیپ‌های بدنی و قومیت‌های مختلف ارائه می‌دهد.

تفاوت‌های کلیدی بین مدلینگ فشن و تجاری

• خصوصیات ظاهری و فیزیکی

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های بین مدلینگ فشن و تجاری در الزامات فیزیکی و انتظارات ظاهری نهفته است. اندام مدل‌های فشن اغلب باید مطابق با دستورالعمل‌های اندازه‌گیری قد، وزن و اندازه‌گیری خاص باشد. قد مدل‌های زن معمولا بین 175 تا 180 سانتی متر و مدل‌های مرد از 180 تا 191 سانتی متر است. علاوه بر استانداردهای قد، از مدل‌های فشن انتظار می‌رود هیکلی لاغر و جذاب نیز داشته باشند. از سوی دیگر، مدلینگ تجاری طیف وسیع تری از انواع بدن، قد و ظاهر را در بر می گیرد. مدل‌ها در این حوزه ممکن است بلند قد، کوتاه قد، چاق یا ریزه اندام باشند و مشخصه اصلی آن‌ها توانایی برقراری ارتباط با مشتریان متنوع است.

• نوع کار در انواع مدلینگ

مدل‌های فشن معمولا در نمایش‌های روی سن، مجلات و پوسترهای تبلیغاتی کار می‌کنند. آنها اغلب به یک استایل شخصی خوب و مهارت هایی برای ژست گرفتن به روش های مختلف و راه رفتن زیبا روی سن نیاز دارند.

از طرف دیگر مدل های تجاری در تبلیغات چاپی، تبلیغات تلویزیونی، بیلبوردها و کمپین های رسانه های دیجیتال ستاره می شوند. هدف اولیه یک مدل تجاری نشان دادن محصول یا خدماتی است که تبلیغ می شود. این نوع مدلینگ به مجموعه مهارت هایی از جمله توانایی بازیگری و میمیک چهره قوی نیاز دارد.

• بازار و فرصت های شغلی

مدلینگ فشن بسیار رقابتی است و فرصت های شغلی بسیار محدودی دارد. این نوع مدلینگ اغلب مهم‌تر در نظر گرفته می‌شود و سطح رقابت بالاتر است. مدلینگ تجاری فرصت های شغلی بیشتری را ارائه می دهد. مدل ها برای بازاریابی محصولات و خدمات مختلف در سراسر جهان مورد نیاز هستند. این نوع مدلینگ معمولا کار منسجم‌تری را ارائه می‌کند و به دلیل تنوع و فرصت‌های بیشتر، برای مدل‌های مشتاق قابل دسترس‌تر است.

• میزان درآمد

میزان درآمد برای مدل های فشن و تجاری بسته به عواملی مانند تجربه، شهرت و نوع شغل می تواند بسیار متفاوت باشد. مدل‌های فشن می‌توانند درآمد قابل توجهی برای نمایش‌های روی صحنه، مجلات مد و کمپین‌های تبلیغاتی کسب کنند. با این حال، یادآوری این نکته ضروری است که تعداد مشاغل پردرآمد در مدلینگ فشن محدود است و ورود به این صنعت می تواند بسیار رقابتی باشد.

از سوی دیگر، مدل‌های تجاری ممکن است به اندازه مدل‌های فشن برتر درآمد نداشته باشند، اما اغلب از کار ثابت‌تر و درآمد ثابت‌تری لذت می‌برند. از آنجایی که مدلینگ تجاری طیف وسیع‌تری از صنایع و بازارها را پوشش می‌دهد، فرصت‌های شغلی بیشتری در دسترس است که می‌تواند به یک شغل پایدار و پرسود تبدیل شود.

• طول عمر و پیشرفت شغلی

صنعت مدلینگ فشن به دلیل تمرکز بر جوانی و زیبایی بدنام است، بسیاری از مدل ها کار خود را در نوجوانی یا اوایل دهه بیست شروع می کنند. با توجه به ماهیت این صنعت و ترندهایی که مدام در حال تغییر هستند، مدل های فشن ممکن است در مقایسه با مدل های تجاری، زندگی حرفه ای نسبتا کوتاهی داشته باشند.

مدلینگ تجاری، با تمرکز بر قابلیت ارتباط با مشتری، فرصت های بیشتری برای طول عمر شغلی ارائه می دهد. مدل‌ها در این زمینه بسته به توانایی‌شان در انطباق و تکامل با خواسته‌های صنعت، می‌توانند تا دهه‌های 30، 40 و حتی بعد از آن به خوبی به کار خود ادامه دهند. علاوه بر این، مدل‌های تجاری اغلب می‌توانند به حوزه‌های دیگری مانند بازیگری، مجری گری یا تبدیل شدن به سفیران برند منتقل شوند و پیشرفت شغلی بیشتری داشته باشند.

نتیجه گیری

پس از بررسی تفاوت های کلیدی بین مدلینگ فشن و تجاری، واضح است که آنها دو شکل بسیار متفاوت از مدلینگ هستند. مدلینگ فشن بر نمایش های روی سن تمرکز دارد، در حالی که مدلینگ تجاری کاربردی تر است و لباس ها و محصولات روزمره را در تبلیغات به نمایش می گذارد.

هر کدام از این دو به مجموعه ای از مهارت ها و توانایی های خاص خود نیاز دارند. کسانی که قصد ورود به این حوزه را دارند باید قبل از صرف زمان در یک دسته بندی خاص، تحقیق کنند که چه نوع مدلینگی به بهترین وجه با سبک و ویژگی های ظاهری آن‌ها مطابقت دارد.

منبع: وبسایت photo want