مروری بر عشق های ناکام سینما: شب های روشن Le notti bianche

پنج فیلم سینمای ایران راه درمان دردهای روحی من هستند. در دنیای تو ساعت چند است از صفی یزدانیان، کاغذ بی خط از ناصر تقوایی، دل شکسته از آقای روئین تن و آخری شب های روشن. در مقاله های گذشته یلووال مدیا برایتان از لذت های گناه آلودی که برای من شامل فیلم دل شکسته میشود زیاده گویی کرده بودم. اما این بار روی صحبتم با شب های روشن است. شخصیتی که میتوانید زندگی خودتان را در آن پیدا کنید. میدانید که این فیلم اقتباسی از اثر داستایوفسکیست. قبل از اثر آقای موتمن فیلمی ایتالیایی در سال 1957 منتشر شد که اولین اقتباس از این رمان شناخته میشود. فکر نمیکنم خواندن این مقاله از یلووال مدیا و شنیدن یک قصه از عشق های ناکام برایتان پشیمانی به همراه داشته باشد.

داستان و مضامین آن

 “Le notti bianche”یا همان شب های روشن ایتالیایی اقتباسی سینمایی از داستان کوتاه فئودور داستایوفسکی به کارگردانی لوچینو ویسکونتی است. این فیلم یک درام عاشقانه است که در خیابان های زمستانی لیورنو ایتالیا اتفاق می افتد. ماریو، یک تازه وارد تنها در شهر است که با ناتالیا، زنی گریان و منتظر بر روی پل روبرو می شود. ناتالیا منتظر بازگشت معشوقش است که یک سال پیش او را ترک کرده است و قرار گذاشته که در این چهار شب بین ساعات معینی روی همان پل او را ملاقات کند. طی چندین شب، ماریو با ناتالیا همراهی می‌کند و آنها داستان‌ها و رویاهای خود را به اشتراک می‌گذارند و ماریو کم کم عاشق و شیفته ناتالیا شود. به طور کلی این فیلم به مضامینی همچون تنهایی و عشق نافرجام میپردازد.

بازیگران و انتخاب آنها

 در این فیلم ماریا شل در نقش ناتالیا، مارچلو ماسترویانی در نقش ماریو و ژان مارایس در نقش مستأجر، معشوق غایب ناتالیا، بازی می‌کنند. انتخاب بازیگران ترکیبی از دیدگاه ویسکونتی و توانایی های بازیگران بود. ماریا شل ناتالیا را زنی بسیار آسیب پذیر جلوه داد در حالی که تصویر ماسترویانی از ماریو فردی بسیار احساسی و پرشوق نشان داده شد. ژان ماره، اگرچه در سکانس هایی کوتاه ظاهر شد اما عنصری حیاتی در سر تا سر داستان بود که به روایت گره هایی به جا و به موقع اضافه میکرد.

 تجزیه و تحلیل شخصیت ناتالیا

 ناتالیا به عنوان شخصیتی رویاپرداز و امیدوار به تصویر کشیده می شود که زندگی اش در انتظار معشوقش معلق است. شخصیت او مضمون انتظار و درد عشق را نشان می دهد. ماریو، از سوی دیگر مرد عمل است و زندگیش ثبات و روتین خودش را دارد. اما او نیز گرفتار ایده آلیسم رمانتیکی است که ناتالیا در ذهن رویاپردازش خوب ترسیمش می کند. تعامل آنها چیزهای زیادی را در مورد اشتیاق انسان و نیاز به ارتباط را آشکار می کند.

چشم انداز کارگردان

لوکینو ویسکونتی از چهره های مطرح سینمای ایتالیا به خاطر عمق هنری و ارزشمند بودن پیرنگ داستان هایش شهرت دارد. شاید به همین دلیل هم هست که به اقتباس اثری پرداخته که درونمایه بسیار قدرتمندی دارد. شب های روشن مهمترین اثر ویسکونتی محسوب میشود خصوصا که توانسته است بار احساسی دنیای درون شخصیت ها کاملا برای مخاطب واضح و قابل لمس به تصویر بکشد. تصمیم او برای فیلمبرداری فیلم در یک استودیو توانست به زیبایی های صحنه و تصویرسازی همان چیزی که ویسکونتی را راضی میکرد کمک به خصوصی کند. در پایان، شب های روشن ایتالیایی فیلمی است به کارگردانی استادانه ویسکونتی و بازی جذاب بازیگرانش که سعی دارد زیبایی ماهیت داستان داستایفسکی را به دنیای سینما بیاورد.