پس از پایان دوران سینمای صامت، عصر جدیدی در تاریخ سینمای آمریکا آغاز شد؛ استودیوهای فیلمسازی زیادی مثل کمپانی برادران وارنر، کمپانی پارامونت، استودیوی قرن بیستم شروع به ساخت فیلمهای زیادی در یک شرایط دقیق و منضبط کردند که همگی به یک سبک دیداری شنیداری پایبند بودند و این روند موجب شد بسیاری از بازیگران زمان در مقام هنرمندان افسانهای و تاریخساز جا بگیرند. در این نوشتار یلووال مدیا مروری داریم به بازیگران مرد دنیای کلاسیک هالیوود.
جیمز استورات با 44 فیلم
جیمز استورات از بازیگران محبوب عالیجناب آلفرد هیچکاک بود؛ به طوری که در چهار فیلم موفق او سرگیجه، پنجرهی عقبی، طناب و مردی که زیاد میدانست نقشآفرینی کرد.
کارنامهی خدمات بازیگری پربار استورات با چهل و چهار فیلم او را در فهرست صد ستارهی تمام دوران مجله امپایر، در مرتبهی دهم قرار داد. و همچنین در بنیاد فیلم آمریکا در فهرست پنجاه بازیگر، او به عنوان سومین بازیگر اسطورهای انتخاب شد؛ و در یک نظرسنجی در سال 1999 جیمز به عنوان بهترین هنرپیشهی کلاسیک لقب گرفت.
هامفری بوگارت برنده جایزه اسکار
در فهرستی که سال 1999 از سوی بنیاد فیلم آمریکا رونمایی شد هامفری بوگارت به عنوان اولین ستارهی مرد از بیست و پنج بازیگر شناخته شد. بوگارت با کارنامهی پربار در عمر کوتاهی که داشت جایگاهی افسانهای در تاریخ سینما کسب کرد.

همچنین در سال 1951 برای بازی در فیلم ملکه آفریقایی برندهی جایزه اسکار شد. در اواسط دههی پنجاه او پس از امضای قراردادی طولانی با برادران وارنر وضع سلامتش به هم ریخت؛ او به سرطان گلو مبتلا شده بود و بر اثر بیتوجهی به علائمهای بیماری، شیمی درمانی کمکی به او نکرد و در پنجاه سالگی درگذشت.
او نسبت به اطرافیانش بیتفاوت نبود و در عمر بازیگری خود پیوسته پشتیبان آن دسته از همکارانش بود که بدون نقش مانده بودند یا دچار افسردگی شده بودند.
چارلی چاپلین: بازیگر، نویسنده و کارگردان
چارلی چاپلین علاوه بر بازیگری و خدمات نویسندگی و کارگردانی، آهنگسازی و خدمات تهیهکنندگی فیلمهای خود را برعهده داشت. منتقدین سینما چاپلین را مهمترین هنرمند تاریخ سینما میدانند و تصویر ولگرد چاپلین، جهانیترین نماد سینماست؛ این کاراکتر برای کسانی که مخاطب فیلم و سینما هم نبودند شناخته شده بود و از همین رو به خاطر خنداندن میلیونها نفر در دنیا به عنوان یکی از صد چهرهی اثرگذار قرن بیستم معرفی شد.
یکی از مورخان تاریخ سینما به نام مارک کازینس درباره چارلی چاپلین میگوید: او نه تنها باعث تغییر تصاویر سینما شد، بلکه جامعهشناسی و دستور زبان آن را هم تغییرر داد. در سال 1975 توسط ملکه الیزابت دوم لقب شوالیه گرفت. او از فیلمسازی رسانهای برای تفسیر مسائل اجتماعی ساخت و به موضوعاتی مانند فقر، بی عدالتی و مبارزات طبقه کارگر پرداخت.
بنابراین او را به عنوان یک فعال اجتماعی متعهد و انسان دوست مورد تقدیر دانست؛ او از مدافعان حقوق کارگران بود و در طول زندگی خود در بسیاری از اهداف سیاسی شرکت داشت. او همچنین خانه چاپلین را برای کودکان یتیم و بی بضاعت در کالیفرنیا تأسیس کرد که خانه و آموزش صدها کودک را فراهم کرد.
تاثیر چاپلین تا امروز بر روی هنرمندان زیادی دیده میشود. به عنوان مثال، جیم کری گفته است از مطالعهی فیلمهای او چیزهای زیادی یاد گرفته و از کمدی فیزیکی الهام گرفته است؛ و همچنین وودی آلن و وس اندرسون از تاثیر آثار او در خلق فیلمهایشان یاد کردهاند.
سیدنی پوآتیه با اسکار افتخاری
شاید نقشی که سیدنی پوآتیه را از یک بازیگر خوب به یک هنرمند تاریخساز تبدیل کرد نقش سیاسی مدنی او در هنر بود. پوآتیه با بازی در فیلمهای به آقا با عشق، دس بزن چه کسی برای شام میآید و گرمای شب به کشف جنبههای متفاوتی از نژادپرستی در جامعه آمریکا کمک کرد؛ و همچنین او اولین بازیگر سیاهپوست و باهامایی بود که برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد در فیلم ستیزهجویان شد.
سیدنی پوآتیه در سال 1974 از سوی الیزابت دوم نشان شوالیه گرفت. در سال 2000 جایزهی یک عمر دستاورد هنری انجمن بازیگران را دریافت کرد. در سال 2002 به پاس قدردانی از دستاوردهای چشمگیرش «بهعنوان یک هنرمند و یک انسان» جایزهی اسکار افتخاری به او داده شد.
مارلون براندو، چهارمین ستاره بزرگ سینما
انستیتو فیلم آمریکایی به مارلون براندو جونیور لقب چهارمین ستاره بزرگ مرد سینما را داد. براندو فعالیت چشمگیری در کنشگری اجتماعی داشت و از سازمانهای متعددی همچون جنبش برابری حقوق سیاهپوستان و سفیدپوستان در دهه 60، حمایت از حقوق سرخپوستان در دهه 70 و پشتیبانی از یهودیان در دهه 90 او را به شخصیتی جذاب و چند بعدی تبدیل کرد.
در همین راستا در مراسم اسکار 1973 وقت دادن جایزه اسکار به مارلون براندو برای بازی در نقش پدرخوانده، دختر جوانی با لباس منگولهای و شمایل سرخپوستی روی سن رفت و به نمایندگی از براندو از گرفتن جایزه اسکار امتناع کرد.
بازی در فیلم پدرخوانده و آخرین تانگو در پاریس او را یکی از بازیگران پرفروش آن سال در گیشه کرد.
نقش یک موتورسوار یاغی در فیلم وحشی، براندو را به بت جوانان تبدیل کرد و پوشیدن یک کت چرمی مشکی کوتاه با یک شلوار جین، سوار بر موتور سیکلت نماد جوان آمریکایی در آن سال شد.
در سال 1999 مجله تایم مارلون براندو را در فهرست صد شخصیت برجسته قرن بیستم قرار داد.
کلارک گیبل: نمادی برای مردانگی
کلارک گیبل به یک مقیاس سنجش در میان ستارگان سینما تبدیل شد که چه هنرپیشگان در گذشته و چه هنرپیشگان آینده را با او مقایسه میکردند. او به نمادی برای مردانگی و خشونت فرهنگ آمریکایی تبدیل شد. در دهه 1930 حضور او در هر فیلم فروش آن فیلم را چندین برابر میکرد و رسانههای گروهی و تماشاگران به او لقب سلطان هالیوود را دادند؛ لقبی که پس از او به کسی دیگر اطلاق نشد.

مارگارت میچل نویسندهی رمان برباد رفته کلارک گیبل را کاملا شبیه کاراکتر رت باتلر دانست و پس از کمی کشمکش با تهیه کننده نهایتا او با نقش رت باتلر شگفتی آفرید و نهایتا به یکی از پرفروشترین و محبوبترین فیلم تاریخ سینما مبدل شد.
کری گرانت و هیچکاک
کری گرانت هنرپیشهی مورد علاقهی کارگردانی آلفرد هیچکاک بود در سه فیلم بدنام، گرفتن یک دزد و شمال از شمال غربی بازی کرده است. او یکی از خوشپوشترین هنرپیشههای تاریخ سینماست چنان که کاراکتر جیمز باند را ایان فلمینگ نویسنده با الهام از کری گرانت خلق کرد. اما او خود را برای این نقش پیر میدانست و از ایفای نقش خودداری کرد.
او در نوجوانی به یک گروه نمایشی پیوست؛ آکروبات را همراه با همین گروه آموخت و همین آموزه سبب شد بعدها خودش بدلکاری بسیار از نقشهایش را برعهده بگیرد. در چهل و دومین مراسم آکادمی اسکار، جایزه یک عمر موفقیت هنری به او اهدا شد. بنیاد فیلم آمریکا او را در رده دوم برترین هنرپیشگان مرد تاریخ سینما قرار داد.
اورسن ولز و شاهکار همشهری کین
اهالی امروز سینما اورسن ولز را با همشهری کین به یاد میآورند؛ او تنها بیست و پنج سال داشت که جورج شافر پیشنهاد ساخت همشهری کین را به او داد و ولز در سال 1941 کارگردانی، تهیهکنندگی و بازیگری در فیلم همشهری کین را برعهده گرفت و یکی از معروفترین عناصر سینمای مستقل آمریکا شد.
ایدههای ولز در روایت داستان و ابتکارات او در تصویربرداری در هالیوود آن سال بسیار تازگی داشت؛ در نهایت همشهری کین نامزد نه جایزه اسکار شد که تنها برندهی یک جایزه اسکار در بهترین فیلمنامه شد. همشهری کین در لیست صد فیلم برتر تاریخ قرار گرفت.
از نظر خود ولز فیلم محاکمه و ناقوسهای نیمه شب از بهترین فیلمهایش بودند. او در سال 1975 در حالی از سوی بنیاد فیلم آمریکا، جایزه یک عمر فعالیت را کسب کرد که در واقع ازسوی بسیاری از استودیوها به حاشیه رانده شده بود. در سال 2002، بعد از مرگش از سوی موسسه فیلم بریتانیا عنوان بهترین کارگردان تمام تاریخ را کسب کرد.
رابرت دنیرو: بازیگر مخصوص اسکورسیزی
نه بار همکاری رابرت دنیرو با مارتین اسکورسیزی موجب شهرت بیشتر او شد. مهمترین فیلمهای رابرت د نیرو را مارتین اسکورسیزی کارگردانی کردهاست و شاید بتوان بازی دنیرو در نقش «تراویس بیکل» در فیلم راننده تاکسی را الگویی برای کل بازیگری وی در نظر گرفت.
در سال ۲۰۰۸ جایزه دوربین طلایی را به خاطر یک عمر حضور جاودان در عرصه سینما تحت عنوان شاهکار جهانی در برلین از دستان مارتین اسکورسیزی دریافت کرد. منتقدان او را تواناترین بازیگر تاریخ سینما میدانند زیرا دنیرو در بسیاری از ژانرهای سینمایی نقش آفرینی کردهاست.
بر اساس تحلیلی که در سال 2015، بر مبنای شمار نقشهای کلیدی یک بازیگر تهیه شد، دنیرو به عنوان بزرگترین بازیگر همه دوران تاریخ سینما برگزیده شد. او از میان دویست فیلمی که مورد توجه قرار گرفته، هفت نقش ماندگار را تصویر کرده که از هر بازیگر دیگری بیشتر است.
چارلی چاپلین، کلینت ایستوود و لئوناردو دیکاپریو هر یک با پنج نقش ماندگار و مورگان فریمن و تام هنکس با چهار نقش ماندگار در این فهرست حضور دارند. مارلون براندو در مورد او گفتهاست: به گمان من حتی خود دِ نیرو هم نمیداند که تا چه حد مهارت دارد.
در بهار سال 2023 هفتمین فرزند رابرت دنیرو، وقتی که او در سن هفتاد و نه سالگی بود به دنیا آمد.
کلینت ایستوود و اسکار در 74 سالگی
ایستوود شهرت جهانیش را با بازی در فیلمهای سهگانهی دلار به دست آورد. در طول تاریخ مراسم آکادمی اسکار تنها دو نفر برای دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای یک فیلم نامزد شدهاند که ایستوود یکی از آن دو نفر است و جالب اینکه این اتفاق برای ایستوود دو بار اتفاق افتادهاست.

بار اول در فیلم نابخشوده و بار دوم در فیلم محبوب میلیون دلاری برای او رخ داد. او در سال 2004 و در سن 74 سالگی برای فیلم محبوب میلیون دلاری موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی گردید و تبدیل به مسنترین فیلمسازی در تاریخ شد که جایزه اسکار بهترین کارگردانی را دریافت کردهاست. او علاوه بر بازیگر و کارگردان، آهنگسازی کرده و در جایگاه تهیه کننده هم ظاهر شده است.
اشتراک گذاری

