طراحی صحنه در فیلم های علمی تخیلی استیون اسپیلبرگ

طراحی صحنه در فیلم های علمی تخیلی استیون اسپیلبرگ
زمان مطالعه: 6 دقیقه
5
(1)

اسپیلبرگ در دسته کارگردانانی قرار میگیرد که بی مهابا دست به هر ژانری میزنند و به سراغ ساخت آنها میروند. از کمدی گرفته تا تاریخی و جنگی و بیوگرافی و در نهایت ژانر مورد علاقه اش، علمی تخیلی. آثار محبوبی در کارنامه اسپیلبرگ در ژانر علمی تخیلی وجود دارد که حتی تعدادی از آنان در لیست ده فیلم برتر  او نیز قرار میگیرند. مثلا فیلم پارک ژوراسیک که با به کارگیری تجهیزات خوبی در سال 1993 ساخته شده است، با امتیاز  هشت imdb در لیست 5 فیلم برتر او قرار دارد. در طول تمام آثار اسپیلبرگ نماد یا نقطه ای در جایی که صحنه برای مخاطب کنار گذاشته شده است تا او با نهایت دقت آن را کشف کند. در این مطلب از یلووال مدیا به کشف و بررسی عناصر مهم در طراحی صحنه فیلم های استیون اسپیلبرگ خواهیم پرداخت.

روش طراحی صحنه اسپیلبرگ

در اغلب آثار اسپیلبرگ صحنه با یک تکیه گاه خاص شروع می‌شود که کمک می‌کند بلافاصله صحنه را زمینه ‌سازی کند. همچنین یک مهلت مجدد خوب برای بیننده است، به این ترتیب همه ما می دانیم که در حال شروع یک صحنه جدید هستیم. گاهی اوقات این شات آغازین می تواند زمینه ای را به داستان کلی اضافه کند، به خصوص وقتی که با صحنه قبلی ترکیب شود. به عنوان مثال، در این صحنه از پارک ژوراسیک، فیلم به یک فضای کاملاً متفاوت منتقل می‌شود، اما به ما کمک می‌کند ابتدا روی ماهیت صحنه تمرکز کنیم. این موضوع خیلی سریع به ما می‌گوید کجا هستیم، چه کسی را قرار است ملاقات کنیم و این صحنه در نهایت درباره چیست. به این ترتیب، مخاطب با محیط جدید، شخصیت‌های جدید و دیالوگ‌هایی که ممکن است او را گیج یا منحرف کند، بمباران می‌شود. دیدن جزییات کمی نیز خوب است، و نشان دهنده قدردانی از کار و به طور کلی علم است. ما یک عکس تثبیت کننده دریافت می کنیم که بسیار کمی از منطقه اطراف را به ما نشان می دهد، اما ما هدف را درک می کنیم.

طراحی صحنه در فیلم های علمی تخیلی

منصفانه است که بگوییم داستان علمی تخیلی همیشه ناقص خواهد بود. این ژانر هرگز به محدودیت‌ های رابط‌ های دنیای واقعی محدود نشده است. نیازی به پیروی از قوانین، بهترین شیوه های استفاده یا محدودیت های تکنولوژیکی ندارد. یک رابط علمی تخیلی در درجه اول برای نمایش درام طراحی شده است. این ابزاری برای پیشبرد خط داستانی است که اغلب خطی و تک بعدی است. نوسل می‌گوید: «وقتی به داستان علمی تخیلی نگاه می‌کنیم، باید بفهمیم که به قوانین مختلفی پاسخ می‌دهد. ما نباید از آن انتظار قابلیت استفاده داشته باشیم. این یک ابزار پیش‌بینی نیست، یک ابزار بحث است.» بنابراین نقص داستان و غیر قابل باور بودن آن برای مخاطب، نیاز است از بهترین وسائل ظاهری استفاده کرده تا توجه و نظر بیننده به سمت فیلم بماند. با نگاهی به امتیازها و نظرات متوجه موفقیت استیون اسپیلبرگ در آثار علمی تخیلی اش میشویم. در ادامه به بررسی طراحی صحنه در دو فیلم مهم علمی تخیلی اسپیلبرگ خواهیم پرداخت.

فیلم ای تی:

امتیاز imdb: 7.9

اسپیلبرگ درمورد تجربه و نقطه گذاری هایش در فیلم میگوید:”من می خواستم فیلم بسیار واقع گرایانه به نظر برسد. اتاقی که به ذائقه بچه ها تاریک خواهد بود – سلیقه الیوت به عنوان پسر بچه ای که در حومه شهر بزرگ می شود، با تمام تزئینات حومه شهر، مانند پوسترهای تیره روی دیوار و وسایل الکترونیکی روی میز کار. بنابراین ما به دنبال یک کلید بسیار شدید برای پر کردن نسبت نور در بیشتر صحنه‌های ابتدای تصویر رفتیم، اما کمد را رزرو کردیم که E.T. خانه خود را به نوعی سرزمین عجایب جادویی تبدیل می کند.

ای تی

ما زحمت زیادی کشیدیم تا همه نماهای داخل کمد را محیا کنیم. به عنوان مثال، من می خواستم یک پنجره شیشه ای رنگی در کمد وجود داشته باشد تا بتواند نورهای رنگی پاشیده شده را توجیه کند. این ادامه جادوی E.T. در تنها جایی که قرار است تا چند هفته آینده بتواند با خانه تماس بگیرد، بنابراین ما تصمیم گرفتیم که واقعاً بگذاریم کمد یک مخفیگاه جادویی باشد، اما اجازه دهیم هر اتاق دیگر خانه به طرز وحشیانه ای دراماتیک باشد و نشان ندهیم که در حال ساختن یک خانه هستیم.

ای تی

تصویری در مورد فانتزی معاصر، اما، در واقع، ما در حال ساخت فیلمی در مورد حومه معاصر بودیم و به نظر می رسد تمام واقعیت بصری حومه شهر دعوت می کند. اما کمد جادویی بود، و سپس به صورت مفهومی تصمیم گرفتیم که وقتی دانشمندان و پزشکان خانه، جلو و حیاط خلوت را اشغال کردند، ما به دنبال یک نمای سفید نسبتاً ضد عفونی کننده باشیم.” همچنین درمورد همکاری او با طراح صحنه اش اضافه میکند: ” بسیاری از آن‌ها به خاطر یک طراح تولید خارق‌العاده، جیم بیسل، بود، که واقعاً به مفهوم ما در «نقاشی» همه سفید بر روی سفید کمک کرد، از لباس‌های حفاظت از محیط زیست دبورا اسکات، که سفید یا آبی کم‌رنگ بودند – چیزی که ما نامیدیم. مناسب اتاق تمیز – به سخت افزار علمی که بیسل مونتاژ کرد و محیط واقعی اتاق تمیز با پرده های دوش پلاستیکی شفاف و شفاف و پلاستیک شفافی که کل اتاق نشیمن، اتاق غذاخوری و آشپزخانه را که به آن تبدیل شده بودند، گلدوزی کرده بود. یک بیمارستان صحرایی از یک آشپزخانه معمولی Hot Point. تقریباً بوی ضد عفونی کننده را حس می کردید.”

ای تی

پارک ژوراسیک:

امتیاز imdb: 8.2

به شصت و پنج میلیون سال پیش خوش آمدید. نقطه ای که اسپیلبرگ با طراحی صحنه و جلوه های ویژه ای باور پذیر و درخور برای سال 1993 اولین فیلم از این مجموعه را آغاز کرد و از طریق تلفیق ژانر علمی تخیلی با ماجراجویی انقلابی در این ژانر به راه انداخت و علاقمندان زیادی نیز پیدا کرد.

پارک ژوراسیک

جلوه های ویژه ریشه در جادوی صحنه دارند. یکی از اولین پیشگامان جلوه های ویژه، جرج ملیس، شعبده باز و کارگردان فرانسوی بود. فرانسوی در آغاز قرن بیستم از اختراع فیلم برای انجام ترفندهای غیرممکن استفاده کرد.

پارک ژوراسیک

او برای تقویت این توهم، از عناصر صحنه مانند دکورها، موسیقی، لباس‌ها، قصه‌گویی و وسایل استفاده کرد. با انجام این کار، او پایه‌ای را ایجاد کرد که اسپیلبرگ 93 سال بعد بر آن بنا کرد. اسپیلبرگ جلوه های ویژه را از طریق عناصر صحنه تقویت می کند تا دایناسورها را زنده کند. صحنه ای که در آن قهرمانان ما وارد پارک ژوراسیک می شوند و برای اولین بار دایناسورها را می بینند از عناصر اساسی برای جادوی روی صحنه استفاده می کند: طراحی صحنه، وسایل، داستان سرایی و موسیقی. این عناصر با همکاری یکدیگر زندگی را به براکیوزاروس می بخشند. فرض کنید در یک سکانس یک تی رکس قرار است به یک جیپ حمله کند.

پارک ژوراسیک

انتخاب اسپیلبرگ برای فیلمبرداری و طراحی صحنه چیست؟ جواب این است که صحنه در یک شب بارانی با نورافکن آسیب دیده به عنوان منبع نور فیلمبرداری شد. این باعث شد تا دایناسور تا حد زیادی در سایه یا تاریکی کامل فیلمبرداری شود. در انجام این کار، تیم جلوه‌های بصری پس از تولید مجبور نبود بخش‌های قابل توجهی از T-Rex را ارائه کند، و اجازه می‌دهد تصاویر به حداقل ممکن برسد. حاصل تمام زحماتی که تیم طراحی صحنه و کارگردانی برای ایجاد سکانس هایی باورپذیر کشیدند، نامزد شدن این فیلم در بخش جلوه های ویژه بود. علیرغم موفقیت جهانی اولین قسمت دنیای ژوراسیک، سازندگان فیلم به دنبال بهبود جلوه های ویژه فرنچایز بودند. مقاله ای که از یلووال مدیا خواندید، مروری بود بر طراحی صحنه فیلم های علمی تخیلی از استیون اسپیلبرگ که امید داریم برای شما مفید واقع شده باشد.

چقدر این پست مفید بود؟

برای امتیاز دادن به پست روی ستاره کلیک کنید!

میانگین امتیاز 5 / 5. تعداد آرا: 1

تا الان رای نیامده! اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می دهید.

0 دیدگاه