بایگانی

روبرتو رو سلینی از مهمترین کارگردان های جنبش نئورئالیسم یکی از پرکارترین کارگردان های زمان خود در میانه ی جنگ جهانی دوم و بعد از آن است، او

لوکینو ویسکونتی در کنار بزرگان سینمای ایتالیا چون روبرتو روسلینی و ویتوریا دسیکا لقب پدر سینمای نئورئالیست را دارد. آثارش جزء بهترین فیلم های

لوکینو ویسکونتی اقتباس از آثار هنری را به خوبی اجرا می کرد. و در این زمینه تبحر خاصی داشت. ده سال قبل از اقتباس از بیگانه ی آلبر کامو، دست به ساخت

دیدن سینمای کلاسیک مثل خواندن تاریخ فعلی ارزشمند است که فاصله ی زیادی تا ایجاد سرگرمی دارد، از همین رو به واسطه‌ی سینما می توان در سرزمین و

راجر ایبرت منتقد سینم درباره‌ی آمارکورد می گوید: اگر واقعا فیلمی ساخته شده باشد که نوستالژی و شادی را همزمان در خود داشته باشد بدون شک این فیلم

فیلم ارباب حلقه ها بعد از قسمت سوم که قسمت پایانی بود صرفا فیلمی نبود که تمام شود؛ فیلمی بود که همراه مخاطبانش ماند و بسیاری از هوادارانش را در

دنیای سینما دری نامرئی است که هروقت واقعیت جهان مکدرمان کرد می توانیم بازش کنیم و پا به جهانی بگذاریم که نزیسته تجربه اش کنیم. و دنیای سینمای

سالهاست که موضوع حقوق زنان یکی از موضوعات مورد نظر و علاقه ی کارگردان هاست که هر کدام برای رفع تبعیض قدمی برداشته اند و سعی کرده اند با تصویری

عباس کیارستمی در ستایش فدریکو فلینی می گوید: در «جاده» که محبوب‌ترین فیلم من است، فلینی در ذهن من به مرتبه‌ای بسیار والا و دست‌نیافتنی رسید.

فدریکو فلینی قبل از ساخت فیلم هشت و نیم، هشت فیلم ساخته بود ولی بعد از هشت و نیم سه سال فیلمی نساخت. به تعبیر خود فلینی هشت و نیم اعتراف نامه بود