نگاهی به هفت فیلم برتر آلن دلون، فیلم ششم: کولی

آلن دلون در لباس رابین هود کولی

فیلم کولی که در سال ۱۹۷۵ ساخته شده است، یکی از آثار معروف سینمای فرانسه به کارگردانی ژوزه جیووانی می‌باشد. در این فیلم، آلن دلون نقش اصلی را بازی می‌کند و شخصیت یک کولی به نام هوگو سنک را به تصویر می‌کشد. فیلم به موضوعاتی مانند عدالت، اخلاق و تبعیض می‌پردازد و با ترکیب صحنه‌های هیجان‌انگیز و درام قوی، توانسته توجه مخاطبان و منتقدان را جلب کند. حضور آلن دلون با بازی قدرتمندش، یکی از نقاط قوت اصلی فیلم محسوب می‌شود و اجرای او به شخصیت هوگو سنک زندگی و واقعیت بخشیده است.

در این داستان، هوگو سنک یک دزد نجیب و با اخلاق است که قوانین خودش را دارد و به نوعی قهرمان مردمی محسوب می‌شود. او با سیستم قضایی و پلیس درگیر است، اما در عین حال به افراد ضعیف و ستمدیده کمک می‌کند. بازی آلن دلون در این نقش بسیار تاثیرگذار و کاریزماتیک است و توانسته عمق و پیچیدگی‌های شخصیت هوگو را به خوبی نشان دهد. به بهانه درگذشت این اسطوره سینمای دهه هفتاد، در این مقاله یلووال مدیا به سراغ بررسی فیلم کولی رفته ایم. با ما همراه باشید.

از زندان تا حفره

ژوزه جیووانی، رمان‌نویس و فیلم‌ساز متولد کورسی، یک جنایتکار سابق بود که زمانی به اعدام محکوم شد و اولین رمان خود را به نام Le Trou (حفره) در مورد تلاش خود برای فرار از زندان نوشت. کتاب های هیجان‌انگیز جنایی او توسط فیلم‌سازان فرانسوی برجسته‌ای مانند ژان پیر ملویل و ژان بکر اقتباس شدند و پس از مدتی کار به عنوان فیلمنامه‌نویس، اولین کارگردانی خود را با فیلم قانون بقا (1967) انجام داد. فیلم‌های جیوانی از ژانر اکشن مبتنی بر ستاره‌ ها (دسته ای از مارسی-1972) تا موضوعات جدی (لباسی سیاه برای یک قاتل- 1981) و ترکیبی از این دو (کولی) را در برمی گیرد.

داستان کولی

پلیس در جستجوی هوگو سنارت (آلن دلون)، یک جنایتکار بدنام، به یک کمپ کولی ها حمله می کند. هوگو در مطبوعات، به نام کولی معروف است. کولی با فرار از پلیس، به ترفندهای قدیمی خود می پردازد و در کنار دوستان تبهکارش جو آمیلا (رناتو سالواتوری، که پس از روکو و برادرانش (1960) دوباره با دلون همبازی شد) و جین نیومن (موریس باریر) دزدی های جسورانه ای را ترتیب می دهد. در همین حین، یکی دیگر از چهره های دنیای تبهکاران، گاودار سالخورده یان کوک (پل موریس) به خانه بازمی گردد و همسرش را در حال صحبت تلفنی با معشوقش می یابد. پس از یک مشاجره خشونت آمیز، زن یک پرش مرگبار از پنجره آپارتمان انجام می دهد. در ادامه معلوم می شود که معشوقه او یک پلیس است، ماریول (برنارد گیرودیو). افسر مافوق ماریول، بلات، فکر می کند راهی برای دستگیری یان پیدا کرده است. یان که در حال فرار است، به دنبال یک زندگی آرام می‌گردد، اما سرنوشت او را به دنیای جنایتکاران می‌کشاند. در نهایت، یان و کولی، که هر دو دزدانی باشرافت هستند، با یکدیگر مواجه می‌شوند و داستانی پیچیده و هیجان‌انگیز شکل می‌گیرد.

تبهکاری در برابر بورژوازی

فیلم‌های جیوانی غالبا با قانون‌ شکن ها همدلی می‌کنند و دیدگاه نسبتا رمانتیک‌تری را نسبت به دنیا تبهکاران ارائه می‌دهند. او معتقد است این دنیا بهتر از سطح بورژوایی جامعه فرانسه، روح و ارزش‌های آن را به نمایش می‌گذارد. در برخورد با بی‌عدالتی و آزارهایی که به کولی‌ها روا داشته می‌شود، که نمونه‌هایی را ذکر می‌کنند که در آن‌ها «مثل سگ‌ها شکار شده‌اند»، «با میله‌های برقی تعقیب شده‌اند» و کودکانشان مورد توهین قرار گرفته‌اند، این فیلم سعی دارد تا به یک تریلر جنایی-اجتماعی آگاه تبدیل شود. جیوانی به طرز ماهرانه‌ای با یک نمای هوایی خیره‌کننده که از یک ساحل دنج و ایدیل‌گونه فرانسوی به سمت کمپ کولی‌ها که توسط پلیس مورد یورش قرار می‌گیرد، نقطه‌نظر خود را به تصویر می‌کشد.

هوگو سِنارت یک جنایت‌کار معمولی نیست، بلکه یک انقلابی پرشور است که از پول دزدی برای مبارزه و رسیدن به خواسته‌های مردمش استفاده می‌کند. جیوانی الگوهایی بین هوگو و تبهکاران قدیمی مانند دوست پرشور رستوران‌دارش نینی (آنی ژیراردو – همسر واقعی رناتو سالواتوری و همبازی او در «روکو و برادرانش»، که با وجود ارتباط کم با داستان صحنه را کاملا متعلق به خود می کند) و یان کوک ترسیم می‌کند که با مشاهده روش‌های بی‌رحمانه پلیس می‌گوید: «دیدن نحوه کار شما نامردها هر کسی را وادار می‌کند که یک کوکتل مولوتف پرتاب کند». با این حال، داستان گاهی دچار بی‌نظمی و کشش بیش از حد قهرمانانه‌ای از دلون می‌شود.

سخن آخر

هوگو سِنارت، که حتی در بین جنایت‌کاران نیز یک خارجی به حساب می‌آید و برای بازپرداخت بدهی یا توهین به قومش جان خود را به خطر می‌اندازد، به شدت در نقش سخت‌کوش و نشکستنی که دلون پس از «سامورایی» (۱۹۶۷) در بیشتر فیلم‌هایش در دهه‌های هفتاد و هشتاد به تصویر کشیده، بازی می‌کند. بر خلاف بسیاری از نویسندگان که به کارگردانی روی آورده‌اند، جیوانی به نثر بیش از حد وابسته نیست و دارای سبکی سینمایی پرجنب‌وجوش است که واقع‌گرایی ملموسی را به دزدی‌ها، تیراندازی‌ها و تعقیب و گریزهای اتوموبیلی می‌آورد. نحوه رفتار او با کولی‌های زیر فشار همچنان به نظر می‌رسد که موضوعی باارزش است که به یک تریلر متوسط اضافه شده و نسبت به مطالعات غیرمتعارف‌تر زندگی کولی‌ها که توسط تونی گاتلیف ساخته شده، احساساتی‌تری به نظر می‌رسد.

منبع: وبسایت the spinning image