نگاهی به فیلم علمی تخیلی سرزمین عجایب

مرگ از نگاه هوش مصنوعی

بیش از یک دهه پیش ، زمانی که فیلم علمی تخیلی هالیوودی «Her» اکران شد، داستان آن که در مورد ارتباط عاطفی یک مرد با دستیار هوش مصنوعی خود بود، آنقدر تخیلی به نظر می رسید که تعداد کمی از تماشاگران سینما آن را جدی می گرفتند.

با این حال، از آنجایی که فناوری‌های هوش مصنوعی با سرعتی نگران‌کننده در حال پیشرفت هستند، مخاطبان ممکن است بعد از ترک سالن‌های سینما فکر کنند که آیا می‌توانند مشترک خدماتی شوند که عزیزان متوفی شان را به شکل مجازی زنده نگه دارد؟ همانطور که در فیلم سرزمین عجایب به تصویر کشیده شده است. اکنون به نظر می رسد این سوال مطرح است که چه زمانی چنین فناوری در دسترس خواهد بود؟!

فیلم علمی تخیلی جدید کارگردان کره ای، کیم ته یونگ، آینده‌ای را به تصویر می‌کشد که در آن مردم می‌توانند از طریق یک سرویس تماس ویدیویی که توسط شرکتی به نام سرزمین عجایب ارائه می‌شود، با کسانی که فوت شده اند در تماس باشند. به بهانه اکران پر سر و صدای این فیلم، در این مقاله یلووال مدیا به سراغ آن رفته ایم. با ما همراه باشید.

داستان سرزمین عجایب

در دنیای مجازی به نام «سرزمین عجایب» مردم می‌توانند با شبیه‌سازی از طریق هوش مصنوعی با فردی که در این دنیا نیست دوباره در ارتباط باشند. این فیلم دو شخصیت اصلی را دنبال می کند: بایلی (تانگ وی) و جونگ این (بائ سوزی). اولی مشترک سرویس دختر خردسالش می شود که پس از تسلیم شدن بایلی به یک بیماری لاعلاج تنها مانده است. در حالی که دومی از این سرویس برای ارتباط با دوست پسرش تائه جو (پارک بو-گوم) استفاده می کند که پس از تصائف به کما رفته است.

بایلی از طریق این سرویس، زندگی روزمره خود را با دخترش به اشتراک می گذارد، طوری که انگار هنوز زنده و سالم است و خود را به عنوان یک باستان شناس در حال حفاری آثار باستانی در بیابانی دورافتاده به تصویر می کشد. با این حال، بایلی، که فقط در دنیای ایجاد شده توسط شرکت وجود دارد، از مرگ واقعی خود بی اطلاع است. در همین حال، تائه جو یک فضانورد در دنیای مجازی است که روی یک سفینه فضایی کار می کند. او هر روز صبح با جونگ این تماس می گیرد تا او را از خواب بیدار کند، به او یادآوری می کند که ویتامین هایش را مصرف کند و او را با ترفندهای سرگرم کننده ای که فقط در فضا انجام می شود سرگرم می کند.

با این حال، زندگی آرام و مسالمت آمیز آنها ناگهان مختل می شود. دختر بایلی ناپدید می شود، فرار می کند تا مادرش را شخصا ببیند، و تائه جو به طور معجزه آسایی از کما بیدار می شود، اما متوجه می شود که جونگ-این در تمام این مدت با یک نماینده مجازی از او در تعامل بوده است.

تغییر نگرش مخاطبان

سرزمین عجایب، اولین فیلم بلند کارگردان در 13 سال گذشته، باعث تفکر در مفهوم یک خداحافظی واقعی می شود و به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه فناوری ممکن است تعامل انسان و نگرشش نسبت به مرگ را تغییر دهد.

ارائه بصری زیبای فیلم، از جمله طراحی صحنه‌های پر جنب و جوش و انتخاب موسیقی، نقش مهمی در حفظ لحنی که بیش از حد تیره و تار نیست، ایفا می‌کند. این غنای بصری باعث ایجاد تعادل با بدبینی غالب در داستان می شود. بدبینی پیرامون آینده ای که در آن بیم آن می رود ربات های مجهز به هوش مصنوعی جایگزین انسان ها شوند و تهدیدی برای بشریت باشند. همچنین داستان‌های مجزای هر شخصیت، که در سناریوهای مختلف اتفاق می‌افتد، همدلی را برمی‌انگیزد و خوراکی برای تفکر درباره موضوع فیلم می‌دهد.

سخن آخر

تانگ وی، بازیگر نقش مادر، یکی از نقاط قوت مهم فیلم است. او به خوبی نقش یک مادر را به نمایش می‌گذارد و طیف وسیعی از احساسات، از غم و سردرگمی گرفته تا قدرت درونی، را با عمق قابل‌توجهی به مخاطب منتقل می‌کند. همچنین ارتباط عاطفی روی پرده بین بائه و پارک آنقدر محسوس است که تقریبا به عنوان یک زوج واقعی پذیرفته می شوند و مراحل مختلف یک رابطه را به طور متقاعدکننده ای به تصویر می کشند.

منبع: وبسایت Yonhap News Agency