حقایقی که درباره مارتین اسکورسیزی فیلمساز آمریکایی-ایتالیایی که نمی‌دانستید

کشیشی که کارگردان شد

مارتین اسکورسیزی یکی از بزرگترین کارگردان های آمریکایی-ایتالیایی تاریخ سینماست که مجموعه ای از فیلم های تحسین شده و فوق العاده محبوب خلق کرده است. بسیاری از فیلم‌های او به ژانر گانگستری/جنایی تعلق دارند، اما فیلم‌شناسی او همچنین مملو از کمدی‌های سیاه، درام‌های ورزشی، زندگی‌نامه، عاشقانه‌های تاریخی و حتی یک فیلم موزیکال است.

اگرچه همه فیلم‌های اسکورسیزی عالی نیستند، اما تعداد فیلم های خوب او به فیلم های بد غلبه می کند. البته که حتی فیلم های ضعیف او ارزش دیدن دارند. در این مقاله یلووال مدیا به چند حقیقت جذاب و باورنکردنی راجع به این افسانه سینما پرداخته ایم. با ما همراه باشید.

خطای رونویسی و تغییر فامیل

اگر خطای رونویسی نبود، نام مارتین اسکورسیزی، مارتین اسکوزیزی بود. پدربزرگ و مادربزرگ پدری او فرانچسکو پائولو و ترزا اسکوززی نام داشتند و از شهری در پالرموی ایتالیا به نام پولیزی جنروسا به نیویورک مهاجرت کردند. پس از مهاجرت، یک خطای رونویسی رسما نام خانوادگی را از Scozzese به Scorsese تغییر داد.

فیلم به جای ورزش

مارتین اسکورسیزی در کودکی از آسم رنج می‌برد و این مشکل او را از بازی با بچه‌های محله باز می‌داشت. مادر اسکورسیزی، کاترین، در مقاله ای در نیویورک تایمز گفت: «مارتی به دلیل آسم و مشکلات تنفسی همیشه آدم ساکتی بود. او از بازی با توپ معذور بود، بنابراین فقط دیگران را تماشا می کرد». اسکورسیزی به جای ورزش یا بازی با بچه های محله، به سینما می رفت. او به سرعت عشق شدیدی به فیلم پیدا کرد و سرنوشتش تغییر یافت.

نرگس سیاه

فیلم نرگس سیاه که در سال 1947 منتشر شد، یک درام روان‌شناختی درباره راهبه‌هایی است که سعی می‌کنند صومعه‌ای در هیمالیا تأسیس کنند. ولی با گذشت زمان، انزوا و استرس آنها را دیوانه می‌کند. در آن زمان، فیلم به دلیل ویژگی‌های فنی و استفاده از رنگ مورد تحسین گسترده قرار گرفت و تاثیر عمیقی بر مارتین اسکورسیزی جوان (که در زمان اکران فیلم فقط چهار سال داشت) گذاشت

شکست در راه کشیش شدن

با وجود عشق به فیلم، فیلمسازی علاقه اصلی اسکورسیزی نبود. در عوض، او در واقع برای کشیش شدن آموزش دیده بود و پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان به مدرسه علوم دینی رفت. با این حال تنها پس از یک سال ترک تحصیل کرد. او در طی مصاحبه ای با پدر آنتونیو اسپادارو گفت: «وقتی کوچکتر بودم، به ساختن فیلمی درباره کشیش بودن فکر می کردم. خودم می خواستم راه پدر پرینسیپ را دنبال کنم و کشیش شوم. به مدرسه علوم دینی مقدماتی رفتم. اما سال اول مردود شدم و نتوانستم ادامه دهم.»

همکاری طولانی با همکلاسی‌ها

اسکورسیزی پس از شکست در مدرسه علوم دینی، به تحصیل در رشته سینما در کالج ادامه داد.  او مدرک لیسانس خود را  از کالج واشنگتن اسکوئر و مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشکده هنر دانشگاه نیویورک دریافت کرد. او در آنجا با هاروی کایتل و تلما شون میکر آشنا شد که هر دو در اولین فیلم اسکورسیزی به نام «چه کسی در می‌زند؟» بازی کردند. در سال های بعد نیز همکاری آن ها ادامه یافت و کایتل بازیگر و میکر تدوینگر فیلم های اسکورسیزی بودند.

آشنایی با رابرت دنیرو

برایان دی پالما کارگردانی محبوب و تأثیرگذار است که چندین فیلم جنایی و گانگستری بسیار تحسین شده را کارگردانی کرده است. اسکورسیزی در اوایل دهه 1970 با دی پالما آشنا شد و دی پالما در نهایت اسکورسیزی را به رابرت دنیرو معرفی کرد. این یکی از مهم‌ترین ملاقات‌ها در تاریخ سینما است، زیرا منجر به همکاری طولانی مدت دنیرو و اسکورسیزی شد. دنیرو بعدا با کارگردانی اسکورسیزی برای گاو خشمگین جایزه اسکار را دریافت کرد.

منبع الهام اسکورسیزی

جان کاساوتیس هم یک بازیگر تحسین شده و نامزد جایزه اسکار برای فیلم  The Dirty Dozen بود و هم از پیشگامان فیلمسازی مستقل. بیشتر فیلم‌های او با پول بسیار کمی ساخته می‌شد و بودجه‌ها را خود کاساوتیس پرداخت می‌کرد.

اسکورسیزی در اوایل دهه 1970 با کاساوتیس آشنا شد و او به سرعت به یکی از مربیان این فیلمساز نوپا تبدیل شد. او الهام بخش اسکورسیزی برای ساخت فیلم های خود شد و در نهایت منجر به اکران فیلم Mean Streets در سال 1973 شد که با مبلغ ناچیز 500000 دلار ساخته شد.

اولین ناکامی اسکورسیزی

Mean Streets در سال 1973 اکران شد. پس از آن درام «آلیس دیگر اینجا زندگی نمی کند» با هزینه 1.8 میلیون دلار ساخته شد. سپس فیلم راننده تاکسی در سال 1976 با هزینه 1.9 میلیون دلار ساخته شد. راننده تاکسی با برنده شدن نخل طلای کن و نامزدی جایزه بهترین فیلم در جوایز اسکار موفقیت بزرگی به دست آورد. این موفقیت باعث شد تا فیلم موزیکال بعدی او «نیویورک، نیویورک» با بودجه 14 میلیون دلار ساخته شود. متأسفانه، فیلم  نه از نظر منتقدان و نه از نظر تجاری عملکرد خوبی نداشت و یک ناکامی بزرگ بود.

شکست و افسردگی

متأسفانه، شکست فیلم «نیویورک، نیویورک» مارتین اسکورسیزی را به سمت افسرده سوق داد. او از شکست فیلم به شدت ناراحت بود و به سرعت به عادت‌ها و وسواس‌های ناسالم روی آورد. او اعتیاد شدیدی به کوکائین پیدا کرد و این اعتیاد در نهایت اسکورسیزی را در بیمارستان بستری کرد.

چهار ازدواج ناموفق

اسکورسیزی از سال 1965 پنج بار ازدواج کرده است. اولین بار زمانی که تنها 23 سال داشت ازدواج کرد. اولین ازدواج او با زنی به نام لارین ماری برنان بود که در سال 1971 از او جدا شد. سپس جولیا کامرون آمد که اسکورسیزی تنها یک سال، بین سال های 1976 تا 1977، با او زندگی کرد.  همسر سوم او ایزابلا روسلینی بازیگر ایتالیایی-آمریکایی بود که در سال 1979 با او ازدواج کرد و در سال 1982 طلاق گرفت. پس از آن با باربارا دی فینا تهیه کننده فیلم ازدواج کرد و آنها از سال 1985 تا 1991 با هم ماندند. در نهایت او با همسر پنجم خود هلن شرمرهورن موریس در سال  ازدواج کرد 1999 و تا به امروز باهم زندگی می کنند.

منبع: وبسایت screenrant