رقابت بر سر جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی 2022 به شکلی پیش میرفت که هیچکس توانایی پیش بینی برنده را نداشت. “در جبهه غرب خبری نیست” برترین فیلم بین الملل شده بود و “تاپ گان “2 علاوه بر حواشی که از نبود تام کروز در مراسم ساخته بود برنده برترین صدا نیز شده بود ولی برنده برترین فیلمنامه اقتباسی، فیلم سارا پولی بود که تنها در یک بخش دیگر نامزد شده بود و در آن بخش نیز تسلیم “همه چیز همه جا به یکباره” شده بود. در نهایت صحبت های زنانه برنده جایزه برترین فیلمنامه اقتباسی در مراسم اسکار 2023 بود. در این مقاله از یلووال مدیا سری به این فیلم و ماجرای طلایی اش میپردازیم و سعی بر تطبیق حاصل کار پولی با رمان اصلی خواهیم داشت.
صحبت های میریام تاوز
تاوز کتاب جدیدش را زمانی باز میکند و شروع به نوشتن میکند که اخبار در آمده از یک جنایت بزرگ را میبیند و تحت تاثیر آن از زبان یک مرد به روایت ماجرا میپردازد. نمیتوان کتمان کرد که “صحبت های زنانه” “هم واکنشی از طریق داستان به این رویدادهای واقعی زندگی است و هم یک عمل تخیل زنانه”و همچنین اثری با هوش اخلاقی عمیق است، یک کلاس کارشناسی ارشد در اخلاق که به زیبایی در لباس یک رمان است.
-
پچپچه ای از کتاب صحبت های زنانه:
او توضیح میدهد که بین سالهای 2005 و 2009، هشت مرد در یک مستعمره دورافتاده منونیت در بولیوی به بسیاری از دختران و زنان جامعه خود تجاوز کردند و ابتدا آنها را با داروی بیهوشی گاوی بیهوش کردند. ماجرا از اینجا آغاز میشود که پیترز، اسقف هیولایی مستعمره، متجاوزان را دستگیر کرد تا از خشم زنان محافظت کنند، سپس اولتیماتوم صادر کرد: «هنگامی که عاملان برگردند، به زنان مولوتشنا این فرصت داده میشود که این مردان را ببخشند، و بدین ترتیب جایگاه همه تضمین میشود. بهشت… [در غیر این صورت] زنان باید مستعمره را به مقصد دنیای خارج ترک کنند.»
-
راوی یک ماجرای کاملا زنانه:
همانطور که پیشتر گفته شد، راوی کتاب مردی به نام آگوستین است که این خود برای ذهن مخاطب چالش برانگیز است. ولی با دید بر اینکه Women Talking ساختار مردسالارانه ای را که این زنان تحت آن زندگی می کنند را معکوس می کند میتوان علت این انتخاب را درست فهمید.
تا این لحظه، گفتمان روشنفکری در Molotschna مختص مردان بوده است. اکنون، ایده های زنان در مرکز قرار دارد و آنها می توانند مردی را وادار کنند که آنها را بنویسد. همچنین او به عنوان یک راوی، فضایی شبیه به نیک کاراوی در گتسبی بزرگ یا نلی دین در بلندی های بادگیر را اشغال می کند.
به عنوان یک شخصیت، او صمیمیت شیرین و ناامیدکننده لیونل اسروگ بروکلین بی مادر را دارد. هنگامی که خشم و اندوه زنان غیرقابل تحمل می شود، آگوست خوانندگان را به آرامی از سختی دور می کند.
رمان و فیلم بر دو کفه ترازو
-
“راوی را تغییر بدهید” کارگردان میگوید:
رمان میریام تاوز ماجرا را توسط شخصیت آگوست ویلسون روایت میکند. با این حال، فیلم توسط Autje روایت می شود که با یک کودک آینده مستعمره صحبت می کند. سارا پولی کارگردانی و فیلمنامه نویسی فیلم را انجام داده و در توضیح این تغییر گفت که این فیلم با روایت اوت نوشته و فیلمبرداری شده است.
با این حال، در طول مراحل تدوین مشخص شد که داستان باید توسط یکی از زنانی که مورد تعرض قرار گرفته بود برای ایجاد ارتباط بین تماشاگر و فیلم تعریف شود. صداپیشگی همچنین این فرصت را به کیت هالت در نقش اوژه داد تا نقشی حتی بزرگتر داشته باشد. البته این تغییر بسیار ناگهانی رخ داده بود.
-
صدای راوی، ناجی فیلم:
این یک تغییر مخاطره آمیز بود و پولی هنوز کار کارگردانی خود را تکمیل نکرده بود که تصمیم گرفتند راوی را عوض کنند. بنابراین، در آنجا در ویرایش بود که شخصیت هالت، اوژه، دختر شانزده ساله ماریچه (جسی باکلی)، راوی اصلی شد. او داستان “صحبت های زنانه” را برای فرزند متولد نشده اونا (رونی مارا) تعریف می کند. از آنجایی که دونالدسون و پولی به صداگذاری هالت نیاز داشتند، که در قطع اصلی نبود، بازیگر برای ضبط خطوط او در طول مراحل پس از تولید فراخوانده شد. دونالدسون میگوید: «وقتی در حال ساختن خطوط هستید، ناگهان فیلم زنده شد.»
-
دستبرد های ترسناک و هیجانی:
دونالدسون می گوید تجربه او از کار روی این فیلم هم هیجان انگیز و هم در عین حال وحشتناک بوده است. او میگوید: «بهعنوان یک ویراستار، هیجانانگیز است که بتوانی فیلمنامه را بهطور گسترده بازنویسی کنی، در حالی که تمام تلاش خود را برای حفظ روحیه و هدف فیلمنامه انجام میدهی». “این یک لحظه خلاقانه وحشیانه بود.”
لذت چشیدن یک فیلم واقعی
در مصاحبه هایی که تا به حال از کارگردان پخش شده است، علاقه و تلاش واضح او برای حفظ مخاطب به پای فیلمش ثابت شده است. ایجاد لحظات طنز در یک فیلم بسیار سرد یا نحوه طراحی صحنه و لباس و انتخاب موسیقی این موضوع را عیان میکند.
-
صحبت های زنانه بر پرده سینما:
سارا پولی درباره اینکه چرا فکر می کند دیدن فیلم در سینما تجربه بهتری است گفت: “از دیدن آن در سینما بسیار هیجان زده شدم زیرا خندیدن با مردم بسیار بهتر است. و لحظات زیادی وجود دارد. برای خنده در این فیلم، هر چقدر هم که جدی به نظر می رسد، ما مطمئن می شویم که فضای زیادی برای خندیدن مردم و برای آن لحظات سبک تر وجود دارد. خنده، من فکر می کنم داشتن آن در اجتماع به مراتب بهتر از انزوا بودن است. فکر می کنم این فیلمی است که مردم واقعاً باید با دیگران ببینند، چه غریبه باشند و چه با چند دوست.. همچنین فیلم با نسبت تصویر 2.76 گرفته شده است، مثل اینکه واقعاً برای صفحه نمایش بزرگ ساخته شده است.”
-
بازسازی صحنه در نهایت واقعیت:
کارگردان سارا پولی به آثار لری تاول عکاس کانادایی به عنوان الهام بخش فیلم اشاره کرده است. تاول زندگی در یک مستعمره منونیت در مکزیک را در دهه 1990 مستند کرد و بازآفرینی دو عکس او را می توان در فیلم در ساعت 4:00 (زنانی که در ابری از گرد و غبار راه می روند) و 1:30:35 (دختری جوان) مشاهده کرد.
-
انتخاب موسیقی:
انتخاب آهنگ Daydream Believer معنایی موضوعی دارد: به یک زن خواب آلود (“ژان خواب آلود”) اشاره می کند که از یک خیال بیرون می آید. موضوع این فیلم زنانی است که در خواب (مواد مخدر) مورد حمله قرار گرفته اند و از یک کابوس بیرون می آیند.
انتخاب طراحی لباس و چندین المان کوچک برای بازیگران از ظاهر گرفته تا لهجه آنها تلاش این کارگردان را برای ساخت این فیلم در رنگ و جلوه ای طبیعی نشان میدهد. با وجود اینکه تمرکز پولی بر ساخت یک فیلم خوب بود و نه حفظ تمام ریزه کاری های رمان، اما نتیجه کار اثری شد که میتوان گفت با یک جایزه طلایی در سیزهم مارس به خانه بازگشت. مطلبی که از یلووال مدیا خواندید، مروری بود بر برترین فیلمنامه اقتباسی سال 2022 که امیدواریم از خواندنش لذت کافی برده باشید.
کپی لینک
دانلود
اشتراک گذاری
کپی کردن لینک
