فیلم همه چیز، همه جا به یکباره ظاهرا با دقیق ترین برنامه ریزی ممکن ساخته شد تا به شکل یک کمباین واقعی ظاهر شود و تمام جوایز را در تمام بخش های تمام جشنواره های مهم به نام خود بزند.

همه چیز همه جا به یکباره در جشنواره های مختلف و معتبر جاری امسال بدون احتساب مراسم اسکار که هنوز برندگان خود را مشخص نکرده ، موفق به کسب 333 جایزه بین المللی شد. پوستر، آیینه فیلم است. اما پوستر شلوغ این فیلم تنها مفهومی که به ما میرساند فانتزی بودن دنیای فیلم است. انگار طراح پوستر یا کارگردان نتوانستند تمام بازیگران رو توی پوستر جا ندن. در ادامه این مقاله از یلووال مدیا بطور خالصه به نقد فیلم و بررسی داستان آن میپردازیم و بیشتر سعی بر این است که نکات فنی فیلم را دنبال کنیم.

طرح داستان همه چیز، همه جا به یکباره
در سال های اخیر با پیشرفت علم روانشناسی و اهمیت پیدا کردن درونیات و رفتار و تفکرات انسان ، دنیای هنر نیز که نزدیک تر از هر چیزی به خلق و خوی آدمیست ، از این مطلب و اهمیتش و تاثیر آن غافل نشده. یکی از بخش های هنر که سینماست شاید واضح تر و با تلاش آشکار تر به جنبه های مختلف زندگی انسان مخصوصا در قرن بیست و یک پرداخته. به همین منظور در سال ها گذشته شاهد فیلم و انیمیشن های بسیاری بودیم که یا این موضوع را در عمق یا بطور واضح مورد بررسی قرار میدادند. برای مثال انیمیشن هایی مانند روح (2020) ، درون و بیرون (2016) و یا فیلم هایی از قبیل جوکر( 2020)امریکن سایکو یا امریکن ایکس هستوری و … . موضوعی که در اکثر این سبک فیلم ها آشکار است رهایی انسان از اسارت زندگی مدرن در بند چهارچوب است. همه چیز همه جا به یکباره هم همین طرح و روند را دنبال میکند اما اصلا آن طور که انتظار میرود آن شور و اشتیاق و انتظار تماشاچی و نقطه بزنگاه و اوج را حفظ نمیکند طوری که مخاطب با خنثی ترین میمیک صورت داستان را دنبال میکند.

طرح داستان
داستان از این قرار است که زنی میانسال که از کودکی هزاران امید و آرزو داشته و روند افزایش آرزو هایش را در سال های متمادی حفظ کرده ، که دست بر قضا خودش را در زمینه های مختلفی با استعداد میداند ، درگیر یک زندگی خیلی خیلی معمولی با آدم های معمولی است و یک روتین خسته کننده را دنبال میکند بدون هیچ هیجان یا دستاورد بزرگی. و این زندگی خلق و خوی او را دستخوش تغییرات میکند و او در زندگی خانوادگی اش تبدیل به فردی کنترل گر میشود و زندگی همسر و فرزند خود را با دیکتاتوری اش که طبق معمول فکر میکند صلاح بقیه را میخواهد ، به یک زندگی به دور از شادی های مردم عادی تبدیل میکند. کاراکتر اصلی داستان که زنی چینی است با اینکه سالهاست که در آمریکا زندگی میکند اما همچنان درگیر سنت های شرق است و طوریکه دخترش که نمونه یک فرد مدرن امروزی و متولد آمریکاست نقطه مقابل اوست و حتی در ریز ترین جزییات هم این دو روبروی هم قرار میگیرند و اصلا کل داستان همین است. دختر که از این استبداد مادر به ستوه آمده مانند دیگر نوجوانان آمریکایی که پس از ورود به سن جوانی زندگی مستقل و شخصی خود را آغاز میکنند ، از فرهنگ شرقی دل میکند و از خانواده جدا میشود. و اما یکباره فیلم از دنیای واقعی و شناخته شده ما خارج و وارد ژانر فانتری و علمی تخیلی میشود و جهان های چندگانه زندگی در دنیاهای موازی را وارد داستان میکند.

زیاده روی در تدوین خوب
روند داستانی فیلم شاید خیلی باب میل همه قرار نگیرد مخصوصا سعی بیهوده ای که در هالیوودی کردن صحنه های اکشن داشتند حتی مخاطب را بی حوصله تر میکند. اما زحمات تیم تدوین و فیلمبرداری است که این فیلم را تا به اینجا کشاند. تدوین بی نظیر فیلم مخصوصا در بیست دقیقه پایانی اهمیت این هنر را بیش از پیش بیان میکند اما رعایت حد هم لازم است. سرعت بالا تغییر صحنه و طولانی بودن این روند در کنار شلوغی کلی این فیلم در تمام صحنه ها (جز دنیایی که در آن سنگ هستند) و استفاده بیش از حد از آکسسوار ، به شدت چشم را خسته میکند. پاول راجز تدوینگر این اثر در باب چالش هایی که در طول کار با آن مواجه شده است حرف های بسیاری زده است و این فیلم قطعا سختترین تجربه او به حساب می آید.
منتقدان دربرابر فیلم
- ویتینگ لیو کاملترین امتیاز را بین منتقدان به این فیلم میدهد: طرفداری فیلم از مهربانی در
میان زمانه ی نسل های پوچگرای مطلق، صمیمانه است و سخت به دست می آید. برای دستیابی به آن
اول باید در نواحی تاریک و دشوار اخلاقیات و ذهن هایمان عمیق شویم.
- برایان الوری با دادن امتیاز 80 به این فیلم اضافه میکند: فیلم اکشن همه چیز همه جا به
یکباره عجیب، سوررئال و به طرز غیرمنتظرهای احساسی است. فیلمی که عمیقا و شدیدا اورجینال
است؛ یک اثر کونگ فو، علمی تخیلی، فراواقعی، اکشن و کمدی که اصلا نمیدانستیم به آن نیاز داریم.
- تیم روبی امتیاز 60 را در Telegraph The داده و میگوید: فیلم All Everywhere Everything Once at همه چیزهای خوب و بد را به یکباره در خود دارد. فیلمی سرحال اما در عین حال قاعده مند؛ اثری شلوغ، پرتکاپو و لبالب پر.
- پیتر دبروج درباره فیلم میگوید: فیلم همه چیز همه جا ناگهان 2022 در نهایت در یک چیز خیلی خوب است: یک ایده ی نو که به نقطه ی فرسودگی و خستگی میرسد. او کمترین امتیاز را یعنی 50 بین منتقدان به این فیلم اعطا میکند. مطلبی که از یلووال مدیا خواندید بررسی داستان، تدوین و افتخارات مختصری از فیلم همه چیز، همه جا به یکباره بود که امیدواریم به شما برای انتخاب این فیلم کمکی کرده باشد.
اشتراک گذاری

