وفاداری و اعتماد در سینمای خاکستری ملویل
دز طول تاریخ سینما، فیلم هایی ساخته شده اند که سعی کرده اند معرکه باشند، و فیلم هایی هم هستند که به معنای واقعی کلمه معرکه هستند. هیچ دو راه برای انکار این مساله وجود ندارد، فیلم دایره سرخ (1970) ملویل، یک فیلم فوق العاده خوب است، نه فقط در روایت، بلکه در طراحی صحنه و رنگ آمیزی، در موسیقی و در تک تک جزئیات.
به بهانه در گذشت آلن دلون، اسطوره تاریخ سینما و بازیگر نقش اول این فیلم فوق العاده ملویل، در این مقاله یلووال مدیا به بررسی فیلم دایره سرخ پرداخته ایم. با ما همراه باشید.
داستان فیلم

آلن دلون، جیان-ماریا ولونته و ایو مونتان به ترتیب در نقش کسی که به تازگی از زندان آزاد شده، یک زندانی فراری یک پلیس سابق هنرنمایی کرده اند. این سه نفر با نفوذ به یک جواهرفروشی بزرگ در میدان وندوم، یک سرقت بزرگ را برنامه ریزی می کنند و توسط یک بازرس ترسناک و رقبای تبهکارشان تعقیب می شوند. دایره سرخ ساخته ژان پیر ملویل، پیشگام فرانسوی و استاد فیلم نوآر، یک فیلم گانگستری بزرگ و غم انگیز درباره دوستی و وفاداری، گناه و خیانت است. این فیلم با صحنه سرقت معروف 30 دقیقه ای و بدون دیالوگ خود، یک فیلم شاهکار جنایی نئو نوآر است.
کم دیالوگ و جذاب
غیرعادی نیست که در فیلم های ملویل 10 دقیقه بعد از شروع یک سکانس، اولین دیالوگ را بشنویم، که اغلب بیش از 30 صحنه است. یکی از شاخصه های سینمای او، فیلمبرداریهای خاکستری است. او عاشق شب است، زمانی که همه در شاعرانهترین و خودشناسانهترین حالت خود قرار دارند، چهرههایی که توسط نور و سایه ساخته شدهاند، الگوی زمان و سکوت. این یک سینمای کم کلمه است. کلماتی که با ژست ها جایگزین شده اند. نمای نزدیک از چهره های خاموش، و فقط سوسو زدن افکار. این چهره ها همگی داستان ملویلی یکسانی را روایت می کنند: همه آنها محکوک به مرگ اند و مرگ سرنوشت آنهاست.
پایان های سرد

در دایره سرخ، مانند بسیاری از فیلمهای ملویل، قهرمانهای او نمیتوانند از سرنوشت خود فرار کنند. همه میمیرند. از پشت به آن ها تیراندازی میشود، سرد و هولناک، و فیلم به پایان میرسد. آنها در راه مرگ نجیب هستند، نه با نگرانی، بلکه با آرامش و خونسردی با آن روبرو می شوند. ژست ها و عادات تبدیل به آیین های بدون تغییر می شوند: روشن کردن سیگار، شیک پوشی، تنظیم کلاه، پوشیدن دستکش و رانندگی با ماشین. زندگی یک گانگستر شامل اعمال تشریفاتی است و گانگستر ملویلی با مردن با وقار خود از مردم عادی پیشی می گیرد.
سینمای مردانه

ملویل بازیگرانی مانند آلن دلون و ایو مونتان را به دلیل باورپذیر بودن بازی هایشان در سکانس های تنهایی، خیانت، خشونت و دوستی مردانه در سکوت انتخاب می کرد. سینمای او، یک سینمای کاملا مردانه است و قهرمانهایش در مسیر خودتخریبی یا از خود گذشتگی حرکت میکنند، این یک قلمرو مالیخولیایی از شخصیتهای زیبا است که سرنوشت آنها مختوم به مرگ است. و این چیزی است که فیلمهای ملویل را از صرفا فیلمهای جنایی متمایز میکند، زیرا آنها در احساسات اساسی به اوج خود میرسند. بنابراین، ملویل علاوه بر ساختار محکم و طرح جنایی داستانهایش، همیشه تلاش میکرد تا عذابهای مردانی را که در معرض سرنوشتشان قرار میگرفتند، نشان دهد.
بازی عالی آلن

آلن دلون بهترین بازی های خود را در سه فیلم خود با ملویل ارائه داد و استعدادها و ویژگی های او در این همزیستی منحصر به فرد بازیگر و کارگردان به خوبی هدایت شد. فراموش نشدنی ترین بازی او، نقش آفرینی بسیار متمرکز و مهیج او در نقش قاتل در سامورایی است، مشهورترین فیلم در آثار ملویل. بازی او در دایره سرخ حتی بهتر است، با چهرهای تقریبا انتزاعی، اما با دلسوزی معمولی و کمتر شناخته شده اش.
موسیقی بی نظیر
دایره سرخ همچنین دارای یک موسیقی متن جاز-جنایی عالی است که توسط اریک دیمارسان ساخته شده است که قبلا با فرانسوا دو روبایکس (در سامورایی) بزرگ همکاری کرده است. ملویل از موسیقی فیلم به پیچیدهترین معنا استفاده میکرد تا عمدا سکوتی را که بر فیلمهایش حاکم است به تصویر تبدیل کند. تا احساسات و افکار را زمانی که آنها فقط روی صفحه سوسو میزنند با صدا شکل دهد.
سخن آخر
دایره سرخ، دنیای مردانی است که به یکدیگر اعتماد دارند، اگرچه همه آنها ذاتا شرور هستند. کوری هیچ دلیلی برای اطمینان به این موضوع ندارد که ووگل از صندوق عقب بیرون می آید تا به او در امور گانگسترها کمک کند، با این حال او به او اعتماد دارد. دایره سرخ یک فیلم تصادفی و سرنوشت ساز است، به همین دلیل است که همه چیز در مورد مسیر است. نتیجه نهایی برای ما مشخص است، آنچه مهم است مراحلی است که ما را به سرنوشت نهایی شخصیت های درگیر می رساند. این تنها به این دلیل امکان پذیر است که ما به روابط شخصیت ها علاقه مند می شویم. چه فوگل، ماتی، یانسن یا کوری باشد، ما به تک تک آنها و جایگاه آنها در این دنیا اهمیت می دهیم.
دایره سرخ فیلمی است که شایسته جایگاه خود در لیست فیلم های برتر تاریخ است. بسیاری از فیلمها وجود دارند که جذاب و درخشان هستند و چیزی که دایره سرخ را از آن ها جدا میکند این است که این فیلم جذاب و با کیفیت است. طراحی صحنه عالی، نویسندگی، فیلمبرداری، انتخاب موسیقی و پالت رنگ.
منبع: وبسایت vinylwriters

اشتراک گذاری

