بایگانی

این روزها تلاش سازندگان سریال برای پاک کردن امثال والتر وایت و جان اسنو یا امثالهم از ذهن مخاطب است. یعنی داستان به گیرایی آنها باشد و خبری

اگر شاغلید یا کار زیادی بر سرتان ریخته و وقت فیلم و سریال ندارید پیشنهاد میکنم حداقل سرتیترهای این مقاله از یلووال مدیا را از دست ندهید. شش ماه

خودتان را جای شخصیت ها بگذارید و صحنه هایی از زندگیتان را ببینید. سریال برایتان نقش یک شبه تراپیست و یک پیش گویی و پیش بینی خوب خواهد ساخت! این

در پس پرده مبارزات سیاسی چه میگذرد؟ شما در این مقاله از یلووال مدیا به تماشای یک فیلم کمدی-درام نشسته‌اید که سال ۱۹۷۲ مایکل ریچی آن را ساخت و

این فیلم ۴ سال پس از انتخابات سال ۲۰۰۸ درست در بحبوحه های انتخابات بعدی روایت میشود. فیلمی به کارگردانی جی روچ با محوریت یک شخصیت خارق العاده

اول از همه “نشویل” یک شهر است در تنسی. نام این فیلم هم به واسطه اتفاقاتی که در این شهر می‌افتد انتخاب شده است. اما در این مقاله از یلووال

تمام راه اثر دیگری از جی روچ و اقتباس از نمایشنامه رابرت شنکن به همین نام است. از مسیر چه کسی حرف میزنیم؟ سفر لیندون بی. جانسون به سمت حقوق مدنی.

برد پیت در ماشینش با شیشه های پایین میراند که مارگارت کوالی یا بهتر بگویم پای برهنه مارگارت کوالی سکانس مورد علاقه تارنتینو را در “روزی

میتوانید نوزادی پوآرو را بدون سبیل فرض کنید؟ قطعا سخت و غیر قابل تصور است! میدانید بعضی شخصیت ها در بدو خلقتشان با یک المان خاص نوشته و پرداخته

فرشته ای می آید، دل آدمی را میدزدد و میرود. ناگهان همه چیز تمام میشود. از آن صداهای آشنای اینستاگرامی در سرتان میپیچد… “+رفت؟.. کجا رفت؟ -رفت